Marzyciel Mędrzec Wewnętrzne Dziecko - Aljoscha Schwarz, Ronald Schweppe [KSIĄŻKA]

Spis treści: Decyzje Zagadka świadomości (Przynajmniej) dwie dusze mieszkają w mojej piersi Psychologiczna zasada nieoznaczoności Wizerunek osobowościowy Integracji Osobowej Część I Obszary duszy Kim jest Ego? Jestem wielością O Freudzie, Chińczykach i szamanach Subosobowości Najważniejsze hipotezy Integracji Osobowej Hipoteza jedności Model subosobowości Zasada Pozytywnych Zamiarów Świadomość Ego Podświadomość Głęboka świadomość Zasada Pozytywnych Zamiarów Szkodliwe zachowanie zaczyna się od pozytywnego zamiaru Kiedy sobie samym przyjrzymy się ze zrozumieniem... ...wszystko stanie się łatwiejsze Czym naprawdę są subosobowości? Wytwór wyobraźni? Jeden obraz powie więcej niż słowa Praca nieświadoma Najważniejsze subosobowości Lista najważniejszych subosobowości Subosobowości rodzinne Subosobowości archetypowe Subosobowości funkcjonalne Subosobowości indywidualne Osobowości Mnogie Dysocjacja jako umiejętność Łączenie sił Część II Mówienie, działanie, odczuwanie Nawiązywanie kontaktu Odkryj swoje subosobowości Droga do nas samych Cień i światło Prowokowanie reakcji Dialog subosobowości Kiedy dojdziesz do swoich granic Podstawowe ćwiczenia Nomen est omen Zakotwiczanie subosobowości Moderator jako zastępcze Ego Jasność i otwartość Asymilacja wyników Pierwsze kroki Pierwsze ważne głosy Wewnętrzny przyjaciel Wewnętrzny krytyk Marzyciel, realista i krytyk: kreatywny zespół Wewnętrzne dziecko Wewnętrzny lekarz Wewnętrzny aktor Do głębi... Ciche głosy Kochający Wewnętrzna mądrość Duchowa Jaźń Głosy z cienia Błazen Śmierć Potężne głosy Wewnętrzni rodzice Król/królowa Mag/wróżka Chór mieszany Ustawienia subosobowości Ustawienia Subosobowości jako ćwiczenia grupowe i indywidualne Podstawy ustawień Ustawienia bez grupy Ego - centrum osobowości Niezwykłe konstelacje Miłość i odrzucenie Bliskość i dystans Znaczenie stron świata Układy dwójkowe Ustawienia wewnętrznej rodziny Ustawienia problemów Pięć kroków do osiągnięcia harmonii Podstawowa zasada - zgodność Asymilacja obrazu Podsumowanie: pięć kroków Body-Mnemonics - cielesne wspomnienia Postawa Słońca i Księżyca Cielesne doświadczanie subosobowości Usuwanie blokad Pozytywne możliwości uczuciowe Wspieranie komunikacji Znalezienie nowej postawy Część III Ode Mnie do Ciebie Integracja osobowa dla terapeutów, trenerów i przewodników Rola przewodnika Empatia, prawdziwość, bezwarunkowy szacunek Integracja Osobowa w kontekście innych terapii Profesjonalna praca z Integracją Osobową Trans Wspieranie transu Trzy psychologie Praca grupowa Granice pracy Załącznik Podziękowania Literatura Wzory do wycinania O Autorach Fragment: Odczuwamy swoje Ego jako coś, co nas stanowi, jako coś, co z upływem czasu pozostaje niezmienne - Ego jest zawsze Ego. Poprzednie rozdziały wyjaśniły jednak, że Ego jest o wiele bardziej złożone niż mogłoby się to wydawać na pierwszy rzut oka. W naszej podświadomości działają względnie niezależne subosobowości - na przykład wewnętrzne dziecko: myśli, uczucia i wspomnienia wymagającego opieki, ciekawskiego, chętnego do zabawy dziecka, którym kiedyś byliśmy i które jeszcze dzisiaj boi się, kiedy zostajemy sami. Lub wewnętrzny krytyk, który odnajduje problemy i trudności we wszystkich naszych marzeniach i pomysłach i czasami odziera nas z iluzji. Albo wewnętrzny marzyciel, który jest ciągle kreatywny i ma nowe pomysły, który często buja w obłokach, ale czasami potrafi także stworzyć coś fascynującego. Mówimy tutaj o subosobowościach, lecz w pewnym sensie jesteśmy nimi wciąż my sami. Jeśli jesteśmy wrażliwi i potrzebujemy opieki, jeśli samych siebie i innych postrzegamy krytycznie, jeśli jesteśmy kreatywni - powiemy zawsze: Jestem wrażliwy, Jestem krytyczny, Jestem kreatywny. Jak to jednak możliwe, że jedno Ego jest aż tak sprzeczne? Że jedno i to samo Ego jest wrażliwe i pełne wiary we własne siły, twórcze i konserwatywne, krytyczne i pełne zaufania? Jestem wielością Będąc sam, jestem najmniej sam. Cyceron Prosta odpowiedź brzmi: Ego jest tym wszystkim - w różnym czasie. Czy ta odpowiedź jest zadowalająca? Dokąd zmierza wrażliwe, chętne do zabawy Ego, kiedy Ego krytyczne, racjonalne usłyszy jego głos? Czy jeszcze jest gdzieś wtedy, czy robi coś jeszcze? Kiedy myślimy o sytuacjach, w których chcemy jednocześnie dwóch rzeczy, dociera do nas, że w duchu rozmawiamy z wieloma głosami. Zwykle nie wywołuje to w nas poruszenia. Postanawiam posprzątać mieszkanie, ale jednocześnie nie mam do tego najmniejszej ochoty, więc siadam do pianina i gram trochę Bacha. Chciałbym się zdrowo odżywiać, ale ciasto czekoladowe, które proponuje mi koleżanka wygląda po prostu zbyt apetycznie, abym mógł jej odmówić. Są to całkiem normalne doświadczenia, które ma chyba każdy z nas. Czasem staje się to jeszcze wyraźniejsze, a mianowicie wtedy, kiedy wola teraźniejszego Ego jest bardzo silna, jednocześnie jednak, kiedy tak samo skuteczna jest siła mu przeciwstawna. Ogarnąć nas wtedy może rezygnacja. Często doznawałem takiego stanu (A.A. Schwarz), kiedy chciałem zacząć nową książkę. Pomysł był gotowy w mojej głowie, układ książki sprecyzowany, cieszyłem się, że mogę zaczynać - a jednak bardzo ciężko przychodziło mi napisanie pierwszych stron. Powstrzymywała mnie jakaś wewnętrzna siła. Większość osób, które piszą, znają to początkowe zahamowanie. Te silne przeciwstawne nurty odnajdujemy także w innych sytuacjach życiowych, a szczególnie wtedy, kiedy chodzi na przykład o kontakty z ludźmi, o współżycie z innymi: chcemy otworzyć się przed drugim człowiekiem, ale mimo wszystko zachowujemy rezerwę. Albo musimy zakończyć nieudany związek, lecz jednak w nim trwamy. Lub chcemy uciec od mobbingu w pracy, ale nie składamy wymówienia itd. Tego typu konflikty wewnętrzne mogą nasilić się do tego stopnia, iż pojawią się poważne problemy psychiczne z depresjami lub wręcz myślami samobójczymi włącznie. WĘDRÓWKA MYŚLI Kiedy przeżywałeś tego rodzaju konflikt wewnętrzny? Sytuację, w której naprawdę chciałeś coś zrobić, ale nie zabrałeś się do tego lub sprawiło Ci to dużo trudności? Jak możemy rozumieć ten wewnętrzny sprzeciw? Oczywiście wyobrażenie jednolitego, monolitycznego Ego nie jest zbyt pomocne, jeśli chodzi o pojmowanie siebie samego w swojej złożoności i przeczności lub likwidowanie tychże sprzeczności. A jednak jednolite Ego będące jednością z samym sobą, jest sprecyzowanym bądź nie do końca wyraźnym celem w prawie wszystkich szkołach psychologii lub naukach życiowych.