Mirel Wagner: Mirel Wagner (digipack) [CD]

Fenomenalna autorka piosenek Mirel Wagner debiutuje komentowanym na całym świecie albumem. Powaga i poetyckość Leonarda Cohena i Nicka Cave'a, mroczna bluesowa pasja i elegancja Billie Holiday czy Beth Gibbons z Portishead. Miłośnicy ambitnej autorskiej piosenki nie mogą przegapić debiutu płytowego jednego z najciekawszych nowych kobiecych głosów - Mirel Wagner. Pochodząca z Etopii, a mieszkająca w fińskim Espoo ciemnoskóra Mirel Wagner podbiła serca zwolenników bardzo różnych muzycznych stylistyk. W jej porażających surowym pięknem piosenkach słychać tradycje bluesa z Delty i jazz z zadymionych knajp Haarlemu, ale też zmysłowy soul i echa trip-hopowych wojaży Portishead. Wychwalają ją zarówno media alternatywne jak i miłośnicy jazzu, jej głosem zachwycają się muzycy Sonic Youth, zaś do współpracy zapraszają deathmetalowcy z Ghost Brigade. Niezwykła mieszanka kulturowa, którą reprezentuje artystka, znajduje swoje ujście w intymnych i przejmujących aranżach na głos i gitarę akustyczną. Do największych atutów Wagner zalicza się umiejętność tworzenia niezwykłej atmosfery, uwalniającej się wraz z kolejnymi piosenkami i uspójniającej cały album. Bluesowo-folkowy minimalizm idzie tu w parze w przyciszonym, śpiewanym jakby do wewnątrz wokalem - z cichą nadzieją lub lekko obezwładniającym zniechęceniem. Jak u największych śpiewaczek ubiegłego wieku - Billie Holiday czy Niny Simone - radykalna muzyczna oszczędność jest wprost proporcjonalna do - momentami wręcz piorunującego - efektu. Współtworzy go również kapitalnie korespondująca z materiałem okładka płyty, na której twarz Mirel Wagner wyłania się z otaczającego artystkę mroku, a jej niepewny wzrok nieśmiało zawieszony jest na oglądającym album. Płytę otwiera piosenka "To The Bone", skomponowana przez artystkę w wieku szesnastu lat. Muzyczne zaangażowanie Mirel Wagner sięga jednak dużo dalej, w głąb jej zawikłanego życiorysu. Urodzona w sercu Afryki, swoją przygodę z muzyką rozpoczęła po przeprowadzce z rodziną do Europy - już w wielku 7 lat grała wiolonczeli, by później przerzucić się na gitarę akustyczną, której pozostaje wierna do dzisiaj. Nie zastanawiając się nad tym, czy pasja nie odsunie jej od słuchających Spice Girls i Backstreet Boys równieśników, zaczęła tworzyć własne kompozycje w ukryciu. "Nigdy nie mówiłam moim znajomym, że słucham bluesa - wyznaje - Wiedziałam, że stary facet zawodzący o whiskey i kobietach nie będzie dla nich interesujący, więc oficjalnie też byłam fanką Spice Girls". Album "Mirel Wagner" promuje klip do utworu "No Death", który podobnie jak teksty i muzyka Wagner, odzwierciedla bezustanny, płynny ruch między światłem a ciemnością, między życiem a śmiercią. To - jak prawdziwy blues, jazz, soul, trip-hop - muzyka skrajnych emocji, pełna diabelskich pokus a równocześnie niosąca obietnicę ukojenia. "Określanie mojej muzyki jako smutnej jest pójściem na łatwiznę. Oczywiście można powiedzieć, że teksty są dziwaczne i ciemne. Ale dla mnie te piosenki są przede wszystkim wypełnione pragnieniem. Jest też w nich nadzieja, że miłość przezwycięży wszystko. Smutna jest dla mnie muzyka pozbawiona duszy, którą przez większość czasu nadaje radio, muzyka jako prosty produkt. Nie ma w tym życia... czy nie jest to smutniejsze niż melancholijna piosenka?".