Mrówka w słoiku. Dzienniki czeczeńskie 1994-2004 - Polina Żerebcowa [KSIĄŻKA]

Okrucieństwo i bezsens wojny widziane oczami dziecka. Polina Żerebcowa przez kolejne 10 lat wojen czeczeńskich (1994-2004) opisywała w swoim dzienniku dorastanie i młodość w Groznym - mieście śmierci, zniszczenia i nienawiści. W mieście, w którym każdy mógł stać się wrogiem lub wybawcą, szczególnie, gdy - jak autorka - pochodziło się z rodziny, w której byli i Czeczeni, i Rosjanie. Polinie Żerebcowej udało się przeżyć i ocalić w sobie człowieczeństwo.Politkowska opisała wojnę jako dziennikarka, z zewnątrz. Polina Żerebcowa opisała ją z wewnątrz, z serca ciemności. DER SPIEGEL nr 10/2015 Polina Żerebcowa (ur. 1985) - pisarka, poetka, dziennikarka, autorka dzienników, wspomnień, powieści i opowiadań, opartych na przeżyciach z okresu wojen czeczeńskich. Urodziła się w Groznym, w wielonarodowej rodzinie (jej matka jest Rosjanką, ojciec Czeczenem) o tradycjach artystycznych. Dziennik zaczęła pisać w wieku 9 lat w języku rosyjskim. Przeżyła m.in. pozorowaną przez Rosjan egzekucję, była ranna podczas ostrzału Rynku Centralnego w Groznym 21 października 1999. Od 2002 roku pracowała jako dziennikarka, publikowała swoje artykuły, felietony i wiersze w czasopismach wydawanych w Czeczenii i Inguszetii. W 2004 roku z matką wyjechała z Groznego. W 2010 roku ukończyła psychologię, pracowała w jednej z moskiewskich szkół jako nauczycielka historii i literatury. Zastraszana z powodu publikacji o wojnach w Czeczenii poprosiła o azyl polityczny w Finlandii, gdzie mieszka od 2013 roku. Jej dzienniki i inne książki zostały przetłumaczone na kilkanaście języków, jest laureatką kilku nagród za twórczość literacką. Na podstawie dzienników Poliny Żerebcowej powstał polski spektakl Dzienniki czeczeńskie (reż. Iwan Wyrypajew, wyst. Andrzej Seweryn). Jej dzienniki i inne książki zostały przetłumaczone na kilkanaście języków, jest laureatką kilku nagród za twórczość literacką. Na podstawie dzienników Poliny Żerebcowej powstał polski spektakl Dzienniki czeczeńskie (reż. Iwan Wyrypajew, wyst. Andrzej Seweryn).