My Europa - Roman Kuźniar [KSIĄŻKA]

Przywilej bycia Europejczykiem, przywilej członkostwa w Unii Europejskiej w coraz większym stopniu będzie się łączyć z obowiązkiem solidarności z Europą, z obowiązkiem odpowiedzialności za naszą europejską ojczyznę, za kondycję europejskiego projektu zjednoczeniowego, za długofalową witalność naszej cywilizacji. Musi to być także nasza polska odpowiedzialność. Wynika to z naszej tożsamości, z historii tysiącletnich związków z Europą. Stając się Europą, musimy dzielić jej los, a nie tylko domagać się od niej jednostronnie rozumianej solidarności: funduszy i ochrony przed złymi mocami. Liczę, że książkę życzliwie przyjmą ją zwłaszcza ludzie młodzi, którzy bez garbu naszych przywar (tych z Fredry i Gombrowicza) i wczorajszych lęków, bez kompleksu zaścianka, ale i bez narodowego zadufania, będą potrafili twórczo łączyć dwa patriotyzmy: polski i europejski. (fragmenty Wstępu) Roman KUŹNIAR profesor dr hab., kierownik Zakładu Studiów Strategicznych w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Były dyrektor departamentu analityczno-planistycznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Autor wielu publikacji z zakresu historii najnowszej stosunków międzynarodowych, bezpieczeństwa międzynarodowego, ochrony praw człowieka, polityki zagranicznej RP; ostatnie: Prawa człowieka: prawo instytucje stosunki międzynarodowe (wyd. III, Warszawa 2008); Droga do wolności. Polityka zagraniczna III Rzeczypospolitej (Warszawa 2008, wyd. w jęz. ang. Poland s Foreign Policy after 1989, Warszawa 2009); Kryzys 2008 a pozycja międzynarodowa Zachodu (red. nauk., Waszawa 2011); Pozimnowojenne dwudziestolecie 1989 2010 (Warszawa 2011); Polityka zagraniczna III Rzeczypospolitej (Warszawa 2012); Bezpieczeństwo międzynarodowe (współautor, Warszawa 2012). Redaktor naczelny wydawanego od 1995 roku Rocznika Strategicznego. Obecnie doradca Prezydenta RP ds. międzynarodowych. Przywilej bycia Europejczykiem, przywilej członkostwa w Unii Europejskiej w coraz większym stopniu będzie się łączyć z obowiązkiem solidarności z Europą, z obowiązkiem odpowiedzialności za naszą europejską ojczyznę, za kondycję europejskiego projektu zjednoczeniowego, za długofalową witalność naszej cywilizacji. Musi to być także nasza polska odpowiedzialność. Wynika to z naszej tożsamości, z historii tysiącletnich związków z Europą. Stając się Europą, musimy dzielić jej los, a nie tylko domagać się od niej jednostronnie rozumianej solidarności: funduszy i ochrony przed złymi mocami. Liczę, że książkę życzliwie przyjmą ją zwłaszcza ludzie młodzi, którzy bez garbu naszych przywar (tych z Fredry i Gombrowicza) i wczorajszych lęków, bez kompleksu zaścianka, ale i bez narodowego zadufania, będą potrafili twórczo łączyć dwa patriotyzmy: polski i europejski. (fragmenty Wstępu)