Napięta nić życia - Georges Charpak, Dominique Saudinos [KSIĄŻKA]

Biografia światowej sławy fizyka Georges'a Charpaka. Urodzony w Polsce (1924) w rodzinie żydowskiej jako Jerzy Charpak, dwa lata dzieciństwa spędził w Palestynie, w 1932 przyjechał do Francji. Podczas wojny Georges aktywnie działał we francuskim ruchu oporu. W 1943 r. został aresztowany i skazany przez sąd rządu Vichy na dwa lata więzienia. W czerwcu 1944 r. wywieziono go do obozu koncentracyjnego w Dachau jako więźnia politycznego. Tam przebywał w komando, którego więźniowie pracowali przy budowie pasów startowych dla Luftwaffe. Po wojnie, w roku 1946 na fali naturalizacji polskich górników, pracujących na północy Francji, uzyskał obywatelstwo francuskie. Studiował w École nationale supérieure des mines de Paris, a następnie w College de France w Paryżu. Był współpracownikiem Frédérica Joliot-Curie, specjalizując się w fizyce eksperymentalnej. W 1959 roku rozpoczął pracę w instytucie CERN (Europejska Organizacja Badań Jądrowych). Pracując w CERN-ie był bezpośrednio zaangażowany w kilka przełomowych odkryć w dziedzinie fizyki. W 1992 roku otrzymał Nagrodę Nobla za wkład w dziedzinie opracowania detektorów cząstek, w szczególności wielodrutowej komory proporcjonalnej. Zmarł w roku 2010 w wieku 86 lat.

Biografia światowej sławy fizyka Georges'a Charpaka.

Urodzony w Polsce (1924) w rodzinie żydowskiej jako Jerzy Charpak, dwa lata dzieciństwa spędził w Palestynie, w 1932 przyjechał do Francji. Podczas wojny Georges aktywnie działał we francuskim ruchu oporu. W 1943 r. został aresztowany i skazany przez sąd rządu Vichy na dwa lata więzienia. W czerwcu 1944 r. wywieziono go do obozu koncentracyjnego w Dachau jako więźnia politycznego. Tam przebywał w komando, którego więźniowie pracowali przy budowie pasów startowych dla Luftwaffe.

Po wojnie, w roku 1946 na fali naturalizacji polskich górników, pracujących na północy Francji, uzyskał obywatelstwo francuskie. Studiował w Ecole nationale superieure des mines de Paris, a następnie w College de France w Paryżu. Był współpracownikiem Frederica Joliot-Curie, specjalizując się w fizyce eksperymentalnej.

W 1959 roku rozpoczął pracę w instytucie CERN (Europejska Organizacja Badań Jądrowych). Pracując w CERN-ie był bezpośrednio zaangażowany w kilka przełomowych odkryć w dziedzinie fizyki. W 1992 roku otrzymał Nagrodę Nobla za wkład w dziedzinie opracowania detektorów cząstek, w szczególności wielodrutowej komory proporcjonalnej. Zmarł w roku 2010 w wieku 86 lat.