Narzędziownik drużynowego. Stopnie, sprawności, zastępy - Marek Gajdziński [KSIĄŻKA]

Nowa książka Marka Gajdzińskiego stanowi kompendium wiedzy na temat metodyki harcerskiej i podstawowych narzędzi metodycznych takich jak stopnie, sprawności i system zastępowy. Ze wstępu: Wśród różnych ekscytujących doświadczeń miejskiego chłopca na początku harcerskiej ścieżki jest też to, kiedy po raz pierwszy zagląda do skrzyni z narzędziami. Coś magicznego jest w przymierzaniu do dłoni różnych typów pił, toporków lub świdrów. Choć przeznaczenie większości tych utensyliów jest teoretycznie oczywiste, to dopiero w tym momencie materializuje się wyobrażenie, co dzięki nim można zbudować. (?)Książka Szwejka jest niczym skrzynia, w której ułożone są grzecznie narzędzia dla drużynowego. Znalazły się tu nie tylko wyjaśnienia, czym są owe stopnie, sprawności i zastępy oraz jaka jest geneza ich współczesnej postaci. Wręcz przeciwnie, to pasjonujący przewodnik po różnych \"funkcjonalnościach\", które są w nich zaszyte, i przekonująca podpowiedź, jakie możliwości daje ich równoczesne stosowanie. Wprawna ręka wykorzysta je do tego, co jest istotą harcerskiej metody - do aranżowania sytuacji wychowawczych. (?)Lubię myśleć o prowadzeniu drużyny harcerskiej, że jest to zwyczajnie intuicyjne. Nie potrzeba do tego wykształcenia pedagogicznego czy doświadczenia rodzicielskiego. W zasadzie wydaje się, że wszystko tu działa samo. A jednak, tak jak pierwsze uderzenia młotkiem nie są precyzyjne, tak i pierwsze kroki \"operatora instrumentów metodycznych\" obfitują w pomyłki, przynosząc niespodziewane i często niezbyt szczęśliwe efekty. Zresztą każda drużyna (podobnie jak każda ręka) jest trochę inna - co utrudnia stosowanie schematycznych, ogólnych lub uniwersalnych recept. Niezwykłość tej książki polega właśnie na tym, że zawarte są tu podpowiedzi, jak praktycznie korzystać z tych genialnych w swojej prostocie narzędzi. Szwejk pokazuje to na przykładach, szczegółowo omawia różne możliwości ich wykorzystania i prawdopodobne tego efekty. Wyjaśnia, jak dopasowywać je do specyficznych potrzeb własnej drużyny, co brać pod uwagę, a czego się wystrzegać i dlaczego. Otwiera przed drużynowym skrzynię z dołączoną instrukcją obsługi. Ileż bym dał za taki zestaw, kiedy sam byłem drużynowym... hm. Andrzej Jaworski Partner wydania: Składnica Harcerska Siedem Gór (siedemgor.pl). Patronat medialny: Azymut (azymut.zhr.pl)

Nowa książka Marka Gajdzińskiego stanowi kompendium wiedzy na temat metodyki harcerskiej i podstawowych narzędzi metodycznych takich jak stopnie, sprawności i system zastępowy. Ze wstępu: Wśród różnych ekscytujących doświadczeń miejskiego chłopca na początku harcerskiej ścieżki jest też to, kiedy po raz pierwszy zagląda do skrzyni z narzędziami. Coś magicznego jest w przymierzaniu do dłoni różnych typów pił, toporków lub świdrów. Choć przeznaczenie większości tych utensyliów jest teoretycznie oczywiste, to dopiero w tym momencie materializuje się wyobrażenie, co dzięki nim można zbudować. ()Książka Szwejka jest niczym skrzynia, w której ułożone są grzecznie narzędzia dla drużynowego. Znalazły się tu nie tylko wyjaśnienia, czym są owe stopnie, sprawności i zastępy oraz jaka jest geneza ich współczesnej postaci. Wręcz przeciwnie, to pasjonujący przewodnik po różnych funkcjonalnościach, które są w nich zaszyte, i przekonująca podpowiedź, jakie możliwości daje ich równoczesne stosowanie. Wprawna ręka wykorzysta je do tego, co jest istotą harcerskiej metody - do aranżowania sytuacji wychowawczych. ()Lubię myśleć o prowadzeniu drużyny harcerskiej, że jest to zwyczajnie intuicyjne. Nie potrzeba do tego wykształcenia pedagogicznego czy doświadczenia rodzicielskiego. W zasadzie wydaje się, że wszystko tu działa samo. A jednak, tak jak pierwsze uderzenia młotkiem nie są precyzyjne, tak i pierwsze kroki operatora instrumentów metodycznych obfitują w pomyłki, przynosząc niespodziewane i często niezbyt szczęśliwe efekty. Zresztą każda drużyna (podobnie jak każda ręka) jest trochę inna co utrudnia stosowanie schematycznych, ogólnych lub uniwersalnych recept. Niezwykłość tej książki polega właśnie na tym, że zawarte są tu podpowiedzi, jak praktycznie korzystać z tych genialnych w swojej prostocie narzędzi. Szwejk pokazuje to na przykładach, szczegółowo omawia różne możliwości ich wykorzystania i prawdopodobne tego efekty. Wyjaśnia, jak dopasowywać je do specyficznych potrzeb własnej drużyny, co brać pod uwagę, a czego się wystrzegać i dlaczego. Otwiera przed drużynowym skrzynię z dołączoną instrukcją obsługi. Ileż bym dał za taki zestaw, kiedy sam byłem drużynowym... hm. Andrzej Jaworski P