Nieskończona genesis literatury światowej. Pisarze postkolonialni o władzy, języku i wyobraźni - Opracowanie zbiorowe [KSIĄŻKA]

Książka otwiera przed polskim czytelnikiem świat wyobraźni autorów postkolonialnych, którzy odsłaniają źródła własnego pisarstwa, zmagania z językiem, a także dylematy tożsamości charakterystyczne dla obszarów (post)imperium. Pochodzące z różnych krajów i kontynentów literackie zapisy doświadczeń związanych z rozpadem europejskich potęg kolonialnych, świadectwa napięć istniejących między kulturą metropolii a tradycją rdzenną łączy pewna wspólnota wrażliwości obejmująca sfery polityki, środowiska naturalnego czy kulturowej ekologii, odnoszącej się do przestrzeni wpisanych w lokalne idiomy, rytuały i praktyki społeczne. Rozpoznawalne głosy takich twórców, jak Jamaica Kincaid, Amitav Ghosh, V.S. Naipaul, Chinua Achebe, Ng?g? wa Thiong'o, Wole Soyinka, George William Lamming, Derek A. Walcott, Wilson Harris, Nadine Gordimer - ukształtowane przez poczucie deprywacji lokalności i podmiotowości, a zarazem zadomowienia i pełnoprawnego obywatelstwa - poddają literaturę światową procesowi dekolonizacji i swoistej prowincjonalizacji, modyfikując tym samym właściwe jej geografie, kanony i poetyki. Tomasz Bilczewski - profesor i prodziekan Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierownik Katedry Międzynarodowych Studiów Polonistycznych, dyrektor Centrum Studiów Humanistycznych. Zajmuje się komparatystyką, przekładoznawstwem i humanistyką medyczną. Autor książek: Komparatystyka i interpretacja. Nowoczesne badania porównawcze wobec translatologii (2010); Niewspółmierność. Perspektywy nowoczesnej komparatystyki (autorska antologia, 2010); Porównanie i przekład. Komparatystyka między tablicą anatoma a laboratorium cyfrowym (2016). Współautor opracowań: Wiek teorii. Sto lat nowoczesnego literaturoznawstwa polskiego (2020); Światowa historia literatury polskiej. Interpretacje (2020); The Routledge World Companion to Polish Literature (2022). Współredaktor naukowy serii \"Hermeneia\". Wykładał i prowadził projekty badawcze na uniwersytetach amerykańskich i europejskich. Dorota Kołodziejczyk - anglistka, komparatystka, translatolożka, doktor hablilitowana na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie kieruje Centrum Badań Postkolonialnych w Instytucie Filologii Angielskiej oraz Akademickim Centrum Badawczym Ex-Centrum Olgi Tokarczuk na Wydziale Filologicznym. Członkini Rady Naukowej Centrum Badań Dyskursów Postzależnościowych. Jej zainteresowania badawcze obejmują głównie literaturę i teorię postkolonialną oraz teorię i praktykę przekładu literackiego i kulturowego. Ostatnio opublikowała m.in. New Nationalisms: Sources, Agendas, Languages. An Introduction (z Siegfriedem Huigenem, we współredagowanym dla Cambridge University Press numerze specjalnym \"European Review\" 2021, Vol. 4); Through the Iron Curtain: The Geopolitics of Writing in Eastern Europe (z Mirją Lecke, w: The Palgrave Handbook of Cold War Literature, red. Andrew Hammond, 2020); Postcolonial Perspectives on Postcommunism in Central and Eastern Europe (tom współredagowany z Cristiną Şandru, 2016 [2018]). Członkini rady redakcyjnej serii \"New Comparisons in World Literature\", Palgrave Macmillan

Książka otwiera przed polskim czytelnikiem świat wyobraźni autorów postkolonialnych, którzy odsłaniają źródła własnego pisarstwa, zmagania z językiem, a także dylematy tożsamości charakterystyczne dla obszarów (post)imperium. Pochodzące z różnych krajów i kontynentów literackie zapisy doświadczeń związanych z rozpadem europejskich potęg kolonialnych, świadectwa napięć istniejących między kulturą metropolii a tradycją rdzenną łączy pewna wspólnota wrażliwości obejmująca sfery polityki, środowiska naturalnego czy kulturowej ekologii, odnoszącej się do przestrzeni wpisanych w lokalne idiomy, rytuały i praktyki społeczne. Rozpoznawalne głosy takich twórców, jak Jamaica Kincaid, Amitav Ghosh, V.S. Naipaul, Chinua Achebe, Ngg wa Thiong'o, Wole Soyinka, George William Lamming, Derek A. Walcott, Wilson Harris, Nadine Gordimer ukształtowane przez poczucie deprywacji lokalności i podmiotowości, a zarazem zadomowienia i pełnoprawnego obywatelstwa poddają literaturę światową procesowi dekolonizacji i swoistej prowincjonalizacji, modyfikując tym samym właściwe jej geografie, kanony i poetyki. \n