O Gauguinie. Sztuka i życie. Miniatury o Sztuce (Tom 3) - Griselda Pollock [KSIĄŻKA]

Griselda Pollock - historyczka sztuki, feministka oraz niestrudzona orędowniczka inkluzywności genderowej i rasowej - analizuje rasistowskie, seksistowskie i imperialistyczne podłoże dzieł Gauguina i innych artystów konkurujących o pierwszeństwo w europejskiej awangardzie lat 80. i 90. XIX wieku.

Po raz pierwszy esej ten został wygłoszona jako wykład w 1993 roku, na długo przed tym, jak dekolonizacja i decentralizacja historii sztuki stały się ważną częścią krytycznego dyskursu wśród czytelników i badaczy historii sztuki. Esej ten pozostaje mocną i wciąż aktualną odpowiedzią na główny nurt narracji historii sztuki.

Poprzez wnikliwą lekturę obrazu Gauguina z 1892 roku przedstawiającego jego tahitańską żonę, Manao Tapapau, Pollock proponuje nową teorię na temat twórczości tego kontrowersyjnego malarza. Analiza awangardowych prac Gauguina przez Griseldę Pollock ujawnia, w jaki sposób rasa i płeć były przez artystę wykorzystywane i obnaża sposób, w jaki rasistowski dyskurs strukturyzuje sztukę i historię sztuki.

Stawiając pytania o różnice kulturowe, seksualne i etniczne, Pollock w tym niezwykle ważnym eseju stara się skłonić nas wszystkich do samokrytyki, nie tylko w odniesieniu do płci, ale także koloru historii sztuki.

Seria \"Miniatury o Sztuce\"

Zaskakujące, dociekliwe, prowokacyjne i wzbogacające - Miniatury o Sztuce to ponadczasowe teksty ludzi, którzy ukształtowali dyskurs na temat sztuki, kultury wizualnej i historii. Ta atrakcyjna, kolekcjonerska seria uosabia to, co najlepsze, w historii sztuki.

Griselda Pollock jest światowej sławy historyczką sztuki, feministką i specjalistką w dziedzinie interdyscyplinarnej analizy kultury. W ciągu ostatniego półwiecza jej prace istotnie zmieniły kanon historii sztuki. Od 1977 roku pracuje na Uniwersytecie w Leeds, gdzie wykłada społeczną i krytyczną historię sztuki oraz kieruje założonym przez siebie Centrum Analizy Kulturowej, Teorii i Historii (CentreCATH). Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na różnicach kulturowych, płciowych i etnicznych w sztuce, a do licznych publikacji jej autorstwa należą Dawne mistrzynie (Old Mistresses, książka napisana wspólnie z Rozsiką Parker, 1981/2020; wydanie polskie - wrzesień 2025); Vision and Difference (1987); Charlotte Salomonand the Theatre of Memory (2018); oraz Killing Men and DyingWomen (2022). W 2020 roku Griselda Pollock zostałalaureatką Nagrody Holberga, a w 2023- nagrody CAA Distinguished Lifetime Achievement Award for Writing on Art (przyznawanej za wybitne osiągnięcia w dziedzinie pisania o sztuce).

Griselda Pollock, uznana feministka i historyczka sztuki, obnaża rasistowskie, seksistowskie oraz imperialistyczne fundamenty dzieł Paula Gauguina, a także innych artystów, którzy rywalizowali o prymat w kręgach europejskiej awangardy lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX stulecia.

Ten esej, pierwotnie wygłoszony w formie wykładu w 1993 roku - na długo przed tym, jak dekolonizacja i decentralizacja historii sztuki stały się pilnym postulatem na gruncie tej dyscypliny - pozostaje mocną i niezmiennie aktualną odpowiedzią na tradycyjne narracje historii sztuki.

Poprzez wnikliwą analizę tekstową i społeczną obrazu Gauguina z 1892 roku, Manao Tapapau, przedstawiającego jego tahitańską żonę, Griselda Pollock proponuje nową teorię awangardy jako serii gambitów - gry odniesienia, szacunku i odróżnienia. Jej intersekcjonalna analiza awangardowych obrazów ujawnia, w jaki sposób rasa i płeć kształtowały kolonialną wyobraźnię, i obnaża wpływ rasistowskiego dyskursu na sztukę i historię sztuki. Autorka stawia pytania dotyczące odmienności kulturowej, płciowej i etnicznej, aby skłonić nas do samokrytycznej refleksji nie tylko na temat płci, lecz także koloru historii sztuki.