Opolskie Bliskie i piękne WZ [KSĄŻKA]

Cudze chwalicie, swego nie znacie Książka, którą prezentujemy Czytelnikom, zachęca do niezbyt odległych wędrówek i stara się udowodnić, że naprawdę nie ma miejsc, w których nie znaleźlibyśmy czegoś ciekawego, jakiejś osobliwości. Nie jest to klasyczny album fotografii ani wyczerpujące kompendium wiedzy o dokonaniach i walorach architektonicznych Opolszczyzny są tu omówienia niektórych tylko obiektów, i to omówienia dość nietypowe, bo bez poetycznych opisów, reklamowej galanterii. Jesteśmy bowiem przekonani, że to, co ukazują fotografie, mówi więcej niż barwne pochwały. Ze wstępu: Znamy wszyscy z doświadczenia tę sytuację: śpieszymy się, bo umówione spotkanie, bo ktoś czeka, bo tyle jeszcze spraw do załatwienia. Jedziemy autem, patrzymy na znaki drogowe, obojętnie mijamy jakieś niby to nieważne małe wioski i miasteczka. Marzą nam się dalekie podróże, traktujemy je jako jedyną lekcję dziejów kultury, rezerwując sobie wszelkie wyrazy zachwytu właśnie na tę okazję. A przecież, co powtórzymy za poczciwym bajkopisarzem Jachowiczem, Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie te miejsca, którym nie poświęciliśmy czasu ani uwagi, zasługiwały na to, by zatrzymać się choć na małą chwilę. Jesteśmy mieszkańcami pięknego regionu, w którym wiele można zobaczyć nadzwyczaj interesujących zabytków architektury: wspaniałych kościołów, zamków, pałaców wraz z otaczającymi je pełnymi uroku parkami, doskonale zachowanych murów obronnych rzadko się takie spotyka! Książka, którą prezentujemy Czytelnikom, zachęca do niezbyt odległych wędrówek i stara się udowodnić, że naprawdę nie ma miejsc, w których nie znaleźlibyśmy czegoś ciekawego, jakiejś osobliwości. Nie jest to klasyczny album fotografii ani wyczerpujące kompendium wiedzy o dokonaniach i walorach architektonicznych Opolszczyzny są tu omówienia niektórych tylko obiektów, i to omówienia dość nietypowe, bo bez poetycznych opisów, reklamowej galanterii. Jesteśmy bowiem przekonani, że to, co ukazują fotografie, mówi więcej niż barwne pochwały. Miniaturowe mapki Opolszczyzny, zamieszczone w książce, mogą spełniać pożyteczną funkcję pomocniczą: charakterystyczna sylwetka Wieży Piastowskiej sygnalizuje położenie stolicy województwa, kropka z flagą gminy, o której mowa w tekście. Mamy nadzieje, że lektura tej książki będzie zachęcać do bystrzejszego i cieplejszego spojrzenia na zabytki naszego regionu i do podróży wytyczonymi przez nas drogami.

\nCudze chwalicie, swego nie znacie Książka, którą prezentujemy Czytelnikom, zachęca do niezbyt odległych wędrówek i stara się udowodnić, że naprawdę nie ma miejsc, w których nie znaleźlibyśmy czegoś ciekawego, jakiejś osobliwości. Nie jest to klasyczny album fotografii ani wyczerpujące kompendium wiedzy o dokonaniach i walorach architektonicznych Opolszczyzny są tu omówienia niektórych tylko obiektów, i to omówienia dość nietypowe, bo bez poetycznych opisów, reklamowej galanterii. Jesteśmy bowiem przekonani, że to, co ukazują fotografie, mówi więcej niż barwne pochwały. Ze wstępu: Znamy wszyscy z doświadczenia tę sytuację: śpieszymy się, bo umówione spotkanie, bo ktoś czeka, bo tyle jeszcze spraw do załatwienia. Jedziemy autem, patrzymy na znaki drogowe, obojętnie mijamy jakieś niby to nieważne małe wioski i miasteczka. Marzą nam się dalekie podróże, traktujemy je jako jedyną lekcję dziejów kultury, rezerwując sobie wszelkie wyrazy zachwytu właśnie na tę okazję. A przecież, co powtórzymy za poczciwym bajkopisarzem Jachowiczem, Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie te miejsca, którym nie poświęciliśmy czasu ani uwagi, zasługiwały na to, by zatrzymać się choć na małą chwilę. Jesteśmy mieszkańcami pięknego regionu, w którym wiele można zobaczyć nadzwyczaj interesujących zabytków architektury: wspaniałych kościołów, zamków, pałaców wraz z otaczającymi je pełnymi uroku parkami, doskonale zachowanych murów obronnych rzadko się takie spotyka! Książka, którą prezentujemy Czytelnikom, zachęca do niezbyt odległych wędrówek i stara się udowodnić, że naprawdę nie ma miejsc, w których nie znaleźlibyśmy czegoś ciekawego, jakiejś osobliwości. Nie jest to klasyczny album fotografii ani wyczerpujące kompendium wiedzy o dokonaniach i walorach architektonicznych Opolszczyzny są tu omówienia niektórych tylko obiektów, i to omówienia dość nietypowe, bo bez poetycznych opisów, reklamowej galanterii. Jesteśmy bowiem przekonani, że to, co ukazują fotografie, mówi więcej niż barwne pochwały. Miniaturowe mapki Opolszczyzny, zamieszczone w książce, mogą spełniać pożyteczną funkcję pomocniczą: charakterystyczna sylwetka Wieży Piastowskiej sygnalizuje położenie stolicy województwa, kropka z flagą gminy, o której mowa w tekście. Mamy nadzieje, że lektura tej książki będzie zachęcać do bystrzejszego i cieplejszego spojrzenia na zabytki naszego regionu i do podróży wytyczonymi przez nas drogami.