Pantofelki z flądry - Stefan Wiech Wiechecki [KSIĄŻKA]

Kolejny tom opowiadań powojennych Stefana Wiecheckiego Wiecha - "Pantofelki z flądry". Nieniejszy t tom obejmuje większość tekstów opublikowanych przez autora w latach 1948-50 w tomach "G - jak Gienia", "Z bukietem w ręku" oraz "Do wyboru do kolru"; pominęliśmy opowiadania które Wiech opublikował już przed wojną, a w wymienionych ksiązkach powtórzył pod identycznym tytułem bez zmian (lub ze zmianami jedynie o charakterze kosmetycznym). Część opowiadań z tomu "G - jak Gienia" wydaliśmy wcześniej w tomie trzecim naszej edycji pt. "Wiadomo - Stolica!", natomiast opowiadania przedwojenne ukazały się (lub ukażą) w naszej pełnej edycji twórczości przedwojennej najbardziej warszawskiego z warszawskich autorów (do tej pory ukazało się 12 tomów) Przedstawiać Wiecha nie trzeba - jego zjadliwy, a zarazem dobroduszny humor, niezwykła umiejętność odtwarzania warszawskiej gwary (a często wręcz jej tworzenia - bo przecież Wiech wielokrotnie ten warszawski język półświatka tworzył), zmysł krytycznej obserwacji, ale połączony z sympatią do swoich bohaterów - to cechy wyróżniają twórczość Stefana Wiecheckiego. WIECH jednakowo zachwyca już czwarte pokolenie Polaków. Przedtem dziadków i rodziców. Teraz znów dzieci i wnuków. Pokładamy się ze śmiechu i zarazem ciarki nas przechodzą. Przedwojenne opowiadania. Przedwojenna jakość. Wiech uznany za najbardziej warszawskiego z warszawskich pisarzy. Znawca, a może wręcz współtwórca warszawskiej gwary, choć on sam twierdził, że jedynie wiernie ją odtwarza, ograniczając się jedynie do oszlifowania jej, a czasami nadania jej formy nieco elegantszej, bo w jego ksiązkach nie znajdziemy żadnego grubiaństwa (z ulubionym warszawskim kurwa jego mać na czele), a mimo to oddaje w sposób niezwykły koloryt językowy warszawskiej ulicy. A przy tym te jego opowiadania mają przecież także niezwykle ostry, krytyczny pazur - wszak Wiech wytyka nam bezwzględnie nasze wady z pijaństwem i awanturnictwem na czele. O autorze niniejszego tomu pisał Michał Choromański: Uważam Wiecha za jednego z najlepszych polskich pisarzy współczesnych, niewyczerpanego w pomysłach i zajmującego wyjątkową postawę moralną. O Wiechu można nawet powiedzieć, że jest wielkim filozofem. A Maria Pawlikowska-Jasnorzewska dodawała: Wiech to gentleman, szalenie dowcipny, nigdy jadowity, często wzruszający. Jego felietony są wynikiem obserwacji bardzo uważnej, pracy w swoim rodzaju całkiem twórczej i na wskroś oryginalnej. A Antoni Słonimski podsumowując twórczość Wiecha pisał: Wolę książkę, która ma niepoważne zamierzenia i poważne osiągnięcia, od dzieł, które mają poważne zamierzenia i niepoważne osiągnięcia. Obecny tom pt. Pantofelki z flądry czyli czwarty tom opowiadań powojennych Wiecha w naszej edycji jest zapożyczony od jednego z utworów, zawiera większość opowiadań opublikowanych przez autora w latach 1948-1950 w tomach G - jak Gienia, Z bukietem w ręku oraz Do wyboru do koloru. Pominęliśmy opowiadania, które Wiech opublikował już przed wojną, a w wymienionych wyżej tomach po prostu powtórzył pod identycznym tytułem bez zmian (lub ze zmianami jedynie o charakterze kosmetycznym). Część opowiadań z tomu G - jak Gienia, które nie weszły w skład niniejszego zbioru, opublikowaliśmy wcześniej w tomie trzecim niniejszej edycj