Peja/Slums Attack: AR-15 [CD]

Drugi zaplanowany na 2020 rok mini album Peji i Magiery to AR-15. Składający się z dziewięciu premierowych kompozycji materiał to wypracowana formuła dzięki, której artyści potrafią zrealizować od podstaw całość w 14 dni (!) Jedyny utwór napisany znacznie wcześniej to Red Zone, który przywołuje wspomnienia wiosennego lockdownu a z racji odmrożenia nie miałby racji bytu na Black Albumie. Dziś jest na tyle aktualny, iż artysta pokusił się o rejestrację studyjną. Jest krótko, dość analitycznie a co najważniejsze mocno.  Nie zabrakło gości ze Stanów. Z obu panami Peja już wcześniej współpracował (z M-Dotem w utworze "Bez względu na wszystko" z albumu RDW wydanego w 2014) oraz Kool G Rap, który położył refren na kolabo NNFoF gdzie oprócz Rycha gościnnie udzielił się m.in. Pih i Jeżozwierz. M-Dot ze swoją energią i hipermistrzowskim skillem rozniósł bit, który jak określił "Magiera skroił idealnie pod niego".  Jak poradził sobie Rychu? Na stories zamieścił krótką notkę: " Po wersyfikacji wersów i mocnej przebudowie brzmię na poziomie czyli jak jego ubogi kuzyn". To naprawdę pouczające doświadczenie zważywszy na fakt, iż bostończyk na co dzień współpracuje z takimi tuzami jak: Method Man, DJ. Premier czy Pete Rock.  "Sam proces twórczy odbywał się w znakomitej atmosferze - którą cały czas entuzjastycznie podgrzewał nasz ziomek zza oceanu - dopingując nas swoim: "Let's make history!". W tym utworze mamy jedyny DJ'ski akcent w formie follow upu do ekipy Alkaholics w wykonaniu DVJ. Rinka w myśl zasady rzadko ale z klasą. Co do udziału Kool G Rapa, który pierwotnie miał zagościć na Black Albumie w utworze Wejście Smoka (z powodu innej premiery, na której gościł artyści zrezygnowali z powielenia tematu) - sam proces przebiegał równie dobrze.  "Kiedy dzwoni do Ciebie ktoś taki jak KGR i z dbałością o szczegóły wypytuję o proces twórczy pilnując przy tym terminów czuć w tym autentyczność i szczerość. Poza tym, iż sprawił mi jako wieloletniemu fanowi wielki zaszczyt dogrywając swoje linijki, oprócz profesjonalizmu obdarował nas też wielkim szacunkiem. Nie pozostaje mi nic innego jak szanować go jeszcze bardziej o ile jeszcze bardziej się da" - puentuje Rich. Tytułowe zwiększenie zasięgu ma zatem sens.  Co dalej? Mocne życiowe OMOTIOW (O mnie o Tobie i o Was) - trzy różne historie, których spoiwem jest klimatyczny refren osadzony w bardzo eksperymentatorskim aranżu - dla wymagającego słuchacza będzie to uczta dla uszu. Płytę otwiera utwór tytułowy, który klimatem ociera się o rocka za sprawą gitary Sida. Czy ujęta w tytule zawartość kontrowersyjna rzeczywiście się uwypukla? Niebawem sie przekonacie. Są również momenty bardzo klimatyczne jak choćby refreny w utworach Flamenco i Paradoks szympansa, który na wzbogaconej elektroniką wariacji nabiera niesamowitej dynamiki zważywszy na fakt, iż tekst nie jest położony zbyt gęsto. Wracając do Flamenco - to jedyna kompozycja z rapowaniem mniej niż klasycznym a bardziej tzw. nowoszkolnym. Rychu wypracował własny styl opowiadania na tle muzyki, która może kojarzyć się z fuzją utworów z przeszłości (KC, Druga szansa). Oprócz skojarzeń mamy tu bardzo ciekawą historię chyba, że Marcin Flint sprowadzi ją do banału z kolorowych pisemek dla gospodyń domowych.  Na osobny akapit zasługuje kawałek Richtown. Rychu znany jest z promowania swojego miasta, dumy z pochodzenia, lokalnego patriotyzmu jak i promowania zdolnych, niezależnych artystów. Nie oglądając się na to ile osób wspierał w przeszłości, wciąż pokazuje szerszemu gronu odbiorców tych, którzy swoje 5 minut mają nadal przed sobą. Rozszerzona wersja kawałka o mieście Ryśka zawiera wersy aż 12 raperów wśród , których jest najbliższe grono z RPS oraz Ci z którymi dość regularnie nagrywa na przestrzeni ostatnich lat.  To ekipa, której nie obowiązują żadne ograniczenia a współpraca opiera się na wzajemnym szacunku i zwyczajnych sympatiach. Kwestią czasu było jego powstanie. A że czas nie został zmarnowany szykujcie się na prawdziwą poznańską bombę. Bez powielania schematów za to z niespodzianką w postaci zwrotek Pięć Dwa, Faziego oraz Icemana, którzy po 25 latach od nagrania utworu Anty ponownie łączą siły.  Mało? W końcu to tylko mini album. Kolejny bardzo udany mini album. Po 2050 EP i długogrającym Black Albumie możemy śmiało stwierdzić, iż obaj panowie bardzo ciężko a co za tym idzie uczciwie przepracowali cały 2020 rok. Wyczuwalna konsekwencja i wspólna muzyczna wizja sprawia, iż tych panów zignorować po prostu się nie da. Nie wiemy co miałoby powstrzymać tę dobrze naoliwioną machinę, "pradziadków, którzy jak Statler i Waldorf czasem lubią pośmieszkować z naszej rodzimej rap gry" w przerwie na kawę i fajkę.