Perspektywy Kultury Nr 3 (2/2010). Dusza i ciało [KSIĄŻKA]

"Perspektywy Kultury" to periodyk poświęcony problemom badawczym, metodologicznym i dydaktycznym kulturoznawstwa ukazujący się od roku 2009. Zespół "Perspektyw Kultury" tworzą filozofowie, historycy, filologowie, znawcy różnych gałęzi sztuki i mediów związani z Instytutem Kulturoznawstwa WSFP "Ignatianum". Trzeci numer "Perspektyw Kultury" nosi tytuł Dusza i ciało. Cielesność to kategoria wszechobecna w kulturze współczesnej, a także jeden z najpopularniejszych ostatnio tematów podejmowanych przez badaczy literatury i sztuki. O cielesności najczęściej pisze się z perspektywy postmodernistycznej, feministycznej, czasem postkolonialnej. Często powraca się do zagadnienia ciała i władzy (Foucault), podejmuje się kwestie granic kulturowych (zagadnienie "abiektu" - Kristevy), metafor cielesnych (m.in. somatyzacja przestrzeni). Raz po raz w badaniach powraca problem inności, obcości i cielesnego wyobcowania, a także choroby jako metafory. Dla porównania problematyka duszy w kulturze współczesnej, dość często spychana jest poza margines zainteresowań. Kategoria duszy (indywidualnej czy zbiorowej), niegdyś tak istotna w kulturze, obecnie stała się zupełnie niemodna; wypiera ją wszechobecne pojęcie tożsamości, która jednak nie jest synonimem duszy. "Perspektywy Kultury" to periodyk poświęcony problemom badawczym, metodologicznym i dydaktycznym kulturoznawstwa ukazujący się od roku 2009. Zespół "Perspektyw Kultury" tworzą filozofowie, historycy, filologowie, znawcy różnych gałęzi sztuki i mediów związani z Instytutem Kulturoznawstwa WSFP "Ignatianum". Trzeci numer "Perspektyw Kultury" nosi tytuł Dusza i ciało. Cielesność to kategoria wszechobecna w kulturze współczesnej, a także jeden z najpopularniejszych ostatnio tematów podejmowanych przez badaczy literatury i sztuki. O cielesności najczęściej pisze się z perspektywy postmodernistycznej, feministycznej, czasem postkolonialnej. Często powraca się do zagadnienia ciała i władzy (Foucault), podejmuje się kwestie granic kulturowych (zagadnienie "abiektu" - Kristevy), metafor cielesnych (m.in. somatyzacja przestrzeni). Raz po raz w badaniach powraca problem inności, obcości i cielesnego wyobcowania, a także choroby jako metafory. Dla porównania problematyka duszy w kulturze współczesnej, dość często spychana jest poza margines zainteresowań. Kategoria duszy (indywidualnej czy zbiorowej), niegdyś tak istotna w kulturze, obecnie stała się zupełnie niemodna; wypiera ją wszechobecne pojęcie tożsamości, która jednak nie jest synonimem duszy.