Plastikowe miasto Powieść strumienia świadomości, napisana z lekką swadą i specyfiką narracji dla Czytelnika, który lubi dziwić się mowie pozornie zależnej. Ożywiana nurtem dialogu, zdarzającego się między - manekinami? Ludźmi? Iluzja stałości, iluzja ruchu. A może? ?etiudy literackie prozą, złożone z quasi odrębnych zjawisk, refleksji i odczuć z uwzględnieniem natury ludzkiej, odbitej w oczach - bohaterek zdarzeń? Realizm magiczny czy metafora naszych czasów? Czy też szukanie i odnajdywanie znaków, w czasie gdy nie ma zatrzymania bo usunięto wszystkie krzesła? Dlatego wciąż stoją. Oniemiałe, zmęczone. Zagubione w świadomości. Stoją jako dowód.
Ciche znaki - Miss i Ell - dwa paradoksy. Manekiny, które próbują nadać sens dniom, wciąganym w główny nurt upływu. Czy zdążą? Groteska? Słodka ironia czy gorzki żart? (z epilogu Autorki) Mira Umiastowska pedagog, trener artterapii i kreatywności. Autorka wierszy i prozy. Nakładem autorskim (MiruLibro) wydała siedem książek poetyckich - dwie ostatnia to: Sztuka Stania czyli Papierski w ogrodzie (2021 rok) i Nie zabijajcie Julietty (2021). Nagradzana w konkursach literackich. Fragmenty twórczości publikowano w kwartalnikach kulturalnych: \"SEKRETY ŻARu\", \"Poezja dzisiaj\", \"Własnym Głosem\". Jest współautorką almanachów i antologii, m. in. Do czytania \"SPP OW, 2023\", Antresola Literacka (WSTK, 2023). Należy do Warszawskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury oraz Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
W twórczości poetyckiej często nawiązuje do sztuk wizualnych. Chętnie posługuje się ekfrazą i symbolem.
Plastikowe miasto
Powieść strumienia świadomości, napisana z lekką swadą i specyfiką narracji dla Czytelnika, który lubi dziwić się mowie pozornie zależnej. Ożywiana nurtem dialogu, zdarzającego się między manekinami? Ludźmi? Iluzja stałości, iluzja ruchu. A może
etiudy literackie prozą, złożone z quasi odrębnych zjawisk, refleksji i odczuć z uwzględnieniem natury ludzkiej, odbitej w oczach bohaterek zdarzeń? Realizm magiczny czy metafora naszych czasów?
Czy też szukanie i odnajdywanie znaków, w czas się gdy nie ma zatrzymania bo usunięto wszystkie krzesła? Dlatego wciąż stoją. Oniemiałe, zmęczone. Zagubione w świadomości. Stoją jako dowód.
Ciche znaki Miss i Ell dwa paradoksy. Manekiny, które próbują nadać sens dniom, wciąganym w główny nurt upływu. Czy zdążą?
Groteska? Słodka ironia czy gorzki żart?
(z epilogu Autorki)
Mira Umiastowska pedagog, trener artterapii i kreatywności. Autorka wierszy i prozy. Nakładem autorskim (MiruLibro) wydała siedem książek poetyckich dwie ostatnia to: Sztuka Stania czyli Papierski w ogrodzie (2021 rok) i Nie zabijajcie Julietty (2021). Nagradzana w konkursach literackich. Fragmenty twórczości publikowano w kwartalnikach kulturalnych: SEKRETY ŻARu, Poezja dzisiaj, Własnym Głosem.
Jest współautorką almanachów i antologii, m.in. Do czytania SPP OW, 2023, Antresola Literacka (WSTK, 2023). Należy do Warszawskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury oraz Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
W twórczości poetyckiej często nawiązuje do sztuk wizualnych. Chętnie posługuje się ekfrazą i symbolem.