Płońsk, jaki pamiętam, ocalić od zapomnienia - Jerzy Graczyk [KSIĄŻKA]

Jerzy Graczyk nie stworzył opracowania naukowego. Książka zawiera mało dat, nazw i nazwisk, w niektórych przypadkach obok wymienianych nazwisk brak imion. \"Płońsk, jaki pamiętam?\" to próba ocalenia od zapomnienia tego, czym i jak żyło kiedyś rodzinne miasto Autora oraz jego mieszkańcy. \"Myśl o napisaniu wspomnień i opublikowaniu ich w formie książkowej nurtowała mnie od dawna. Czytając inne opowiadania, zastanawiałem się czy to, co napiszę, okaże się na tyle interesujące, by ktoś inny przynajmniej to przeczytał, a może nawet niektóre opisy i zdarzenia wykorzystał w sztuce, w filmie, w opowiadaniu. W \"Kurierze Płońskim\", dzięki uprzejmości Redakcji, w roku 1997 ukazał się w 4 odcinkach mój artykuł \"Wspomnienia o Wrześniu\". Artykuł został poprzedzony na pierwszej kolumnie miłym dla mnie wprowadzeniem. I dziś, choć szron na głowie, myśl o napisaniu wspomnień o Płońsku wciąż powraca. Nigdy nie prowadziłem zapisków, nie pisałem pamiętników, nie zachowały się żadne moje notatki. Nie zbierałem też dokumentów. Mimo to w momentach zadumy nad przeszłością odżywa we mnie chęć spisania przynajmniej tego, co mimo znacznego upływu czasu pamiętam. Pragnąłbym ocalić od zapomnienia to, czym i jak żyło kiedyś moje miasto rodzinne i jego mieszkańcy\" Jerzy Graczyk

Myśl o napisaniu wspomnień i opublikowaniu ich w formie książkowej nurtowała mnie od dawna. Czytając inne opowiadania, zastanawiałem się czy to, co napiszę, okaże się na tyle interesujące, by ktoś inny przynajmniej to przeczytał, a może nawet niektóre opisy i zdarzenia wykorzystał w sztuce, w filmie, w opowiadaniu. W Kurierze Płońskim, dzięki uprzejmości Redakcji, w roku 1997 ukazał się w 4 odcinkach mój artykuł Wspomnienia o Wrześniu. Artykuł został poprzedzony na pierwszej kolumnie miłym dla mnie wprowadzeniem. I dziś, choć szron na głowie, myśl o napisaniu wspomnień o Płońsku wciąż powraca. Nigdy nie prowadziłem zapisków, nie pisałem pamiętników, nie zachowały się żadne moje notatki. Nie zbierałem też dokumentów. Mimo to w momentach zadumy nad przeszłością odżywa we mnie chęć spisania przynajmniej tego, co mimo znacznego upływu czasu pamiętam. Pragnąłbym ocalić od zapomnienia to, czym i jak żyło kiedyś moje miasto rodzinne i jego mieszkańcy. Książka niniejsza nie jest więc żadnym opracowaniem naukowym. Zawiera mało dat, nazw i nazwisk, bo nie o to mi w niej chodziło. Z przykrością też muszę stwierdzić, że w niektórych przypadkach obok wymienianych nazwisk brak imion...

Jerzy Graczyk