Poezje - Branwell Bronte [KSIĄŻKA]

Branwell Brontë (1817-1848) - brat trzech słynniejszych od niego sióstr. Ale to jego poezje urzekają językiem i klimatem \"Wichrowych Wzgórz\". Wybór wierszy i poematów w przekładzie Doroty Tukaj, w układzie i ze wstępem Eryka Ostrowskiego, znawcy tej epoki i twórczości rodzeństwa. Samotny stoję, pochylam się - słychać, / Jak dziki podmuch przeraźliwie wzdycha; / Jak hen, daleko, z lamentem żałosnym / Nad siwą skałą chyli gęste wrzosy, / Potem się wznosi w jesionowym gaju, / Po ziemi zwiędłe liście rozrzucając; / Ciemnieją mury, gdy deszczem w nie wali, / Potem, zawodząc, ginie gdzieś w oddali.

Branwell Bronte był przede wszystkim poetą. Miłośnicy rodzeństwa Bronte znający chociażby pobieżnie biografie Charlotte, Branwella, Emily i Anne mogą być zdumieni tym stwierdzeniem. W rozmaitych leksykonach czytamy przecież, że brat słynnych sióstr to angielski malarz i prozaik, który wspólnie z Charlotte przez kilkanaście lat tworzył sagi o wyimaginowanych królestwach Miasta Szklanego i Angrii zapowiedź tego, co później, za sprawą Tolkiena i C.S. Lewisa, zyska miano fantasy. Według świadków i niektórych późniejszych badaczy miał być również prawdziwym autorem powieści Wichrowe Wzgórza, arcydzieła światowej literatury (pośmiertnie przypisanego przez Charlotte młodszej siostrze, Emily). Poezja Branwella Bronte bywa jedynie wzmiankowana. Odnotowywany jest fakt, iż był pierwszym z rodzeństwa, który ogłosił swe utwory drukiem. W latach 1841-1846 opublikował osiemnaście wierszy i jeden esej na łamach jorkszyrskich gazet. Prawie wszystkie publikacje podpisywał pseudonimem Northangerland.