Pokonywanie trudności w uczeniu się dzieci z dyslekcją [KSIĄŻKA]

Zastosowana przez Autorkę metoda to propozycja indywidualnego przebiegu działań edukacyjnych, który z powodzeniem może być modyfikowany i dostosowywany do potrzeb i możliwości [&hellip] danej klasy. Na podkreślenie ze wszech miar zasługuje zwrócenie [&hellip] uwagi na postawę nauczyciela jako kreatora indywidualnych podejść i preferencji dla każdego dziecka z osobna. Nauka pisania i czytania to niezwykła powinność i odpowiedzialność ze strony nauczyciela, wyzwalająca działania twórcze i kreatywne, jakie drzemią w świadomości ucznia. Rola i zadania, jakie stoją przed nauczycielem w przypadku dzieci o specyficznych trudnościach w nauce pisania i czytania, powodują zwiększenie skali kompetencji i odpowiedzialności nauczyciela profesjonalisty w tym zawodzie.Z recenzji dr hab. Urszuli Ordon, prof. AJD Skala występowania zjawiska dysleksji (ryzyka dysleksji) ujawniona przez naukę, jak również praktykę pedagogiczną skłania wielu badaczy do poszukiwania nowszych, innych i skuteczniejszych sposobów pracy z dzieckiem, aby pomóc mu w wysiłkach edukacyjnych związanych z nauką czytania i pisania. Także ta książka jest wskazaniem nowej metody pracy z uczniem rozpoczynającym swoją szkolną karierę. Aby owa nauka okazała się jak najmniej bolesna, można zastosować tę metodę w przypadku dzieci z zaburzeniami rozwojowymi i uczynić z nauki przyjemną zabawę połączoną z twórczą działalnością. Dzięki teoretycznym rozważaniom dotyczącym dysleksji i jej metodycznego aspektu metoda ta może być również stosowanym przez rodziców sposobem pracy z dzieckiem. To przecież oni, jako największy autorytet, stanowią często silny oręż w pokonywaniu trudności swoich potomków. Stąd wykorzystanie przez rodziców opisanej metody może się przyczynić do zmniejszania kryzysów i porażek tych, których bardzo kochają. Wspólna praca z dzieckiem to nie tylko wyraz troski o nie, lecz także strukturyzowanie inteligencji emocjonalnej, tak bardzo niezbędnej człowiekowi w dobie nanocywilizacji. Każdy rodzic jest zatem zobowiązany do wspomagania rozwoju swojego dziecka, co może czynić, zapoznając się z przedstawianą metodą pracy. Nie ma w niej zwycięzców i pokonanych, nie ma mądrzejszych i mniej zdolnych. Są tylko wytrwali i ambitni, którzy pragną rozwijać swoje horyzonty poznawcze przez nieustawanie w wysiłkach.