Polemiki między przedstawicielami odmiennych szkół filozoficznych rzadko zasługują na uważną lekturę, obfitują w nieporozumienia i przejawy nieżyczliwości interpretacyjnej, często posuniętej aż do przypisywania adwersarzowi intelektualnej ślepoty. Nieporównanie poważniejsze, a dzięki temu ciekawsze, są spory filozoficzne toczone `w rodzinie`, zwłaszcza gdy jest nią rodzina tak szacowna, jak filozofia analityczna. Andrzej Zabłudowski był mistrzem takich polemik, Jego zebrane w tym tomie prace dostarczają wzorców rzetelności krytyki filozoficznej w ogóle, a krytyki uprawianej wobec (i w ramach) filozofii analitycznej w szczególności.