![Pożegnanie z Marią i inne opowiadania - Tadeusz Borowski [KSIĄŻKA]](https://media.dvdmax.pl/IMG/360x460/886952_0003.jpg)
![Pożegnanie z Marią i inne opowiadania - Tadeusz Borowski [KSIĄŻKA]](https://media.dvdmax.pl/IMG/360x460/886952_0001.jpg)
![Pożegnanie z Marią i inne opowiadania - Tadeusz Borowski [KSIĄŻKA]](https://media.dvdmax.pl/IMG/360x460/886952_0002.jpg)
![Pożegnanie z Marią i inne opowiadania - Tadeusz Borowski [KSIĄŻKA]](https://media.dvdmax.pl/IMG/360x460/886952_0003.jpg)
![Pożegnanie z Marią i inne opowiadania - Tadeusz Borowski [KSIĄŻKA]](https://media.dvdmax.pl/IMG/360x460/886952_0001.jpg)
![Pożegnanie z Marią i inne opowiadania - Tadeusz Borowski [KSIĄŻKA]](https://media.dvdmax.pl/IMG/360x460/886952_0002.jpg)
Pożegnanie z Marią i inne opowiadania Tadeusza Borowskiego, napisane zaraz po II wojnie światowej między 1946 a 1950 rokiem, należą do klasyki literatury polskiej i literatury wojennej. Pisarz dał w nich świadectwo przemocy okupujących Europę NiemcĂłw. Bohaterowie Borowskiego są ludźmi zlagrowanymi, czyli odczłowieczonymi, ktĂłrych potrzeby zostały sprowadzone do myśli o przetrwaniu, a podstawowymi motorami działań są głĂłd i strach. W tej wstrząsającej lekturze Borowski nie analizuje zachowań i nie prĂłbuje się wczuwać w emocje bohaterĂłw, a jedynie opisuje beznamiętnie historie obozowe, co idzie w parze z jego przekonaniem o zezwierzęceniu człowieka w nieludzkim świecie obozĂłw zagłady i pokazuje dobitnie, do czego doprowadziła faszystowska ideologia i jak mało znaczy człowiek w czasach wojny.
Lektura w szkole średniej
Pożegnanie z Marią i inne opowiadania Tadeusza Borowskiego, napisane zaraz po II wojnie światowej między 1946 a 1950 rokiem, należą do klasyki literatury polskiej i literatury wojennej. Pisarz dał w nich świadectwo przemocy okupujących Europę Niemców. Bohaterowie Borowskiego są ludźmi zlagrowanymi, czyli odczłowieczonymi, których potrzeby zostały sprowadzone do myśli o przetrwaniu, a podstawowymi motorami działań są głód i strach. W tej wstrząsającej lekturze Borowski nie analizuje zachowań i nie próbuje się wczuwać w emocje bohaterów, a jedynie opisuje beznamiętnie historie obozowe, co idzie w parze z jego przekonaniem o zezwierzęceniu człowieka w nieludzkim świecie obozów zagłady i pokazuje dobitnie, do czego doprowadziła faszystowska ideologia i jak mało znaczy człowiek w czasach wojny.