Prostowanie myślenia - Paweł Kowalski [KSIĄŻKA]

Nie opowiem Ci o sobie tak wprost. Nie powiem, gdzie i kiedy się urodziłem, do jakich chodziłem szkół, kiedy napisałem pierwsze słowo ani jak ono brzmiało. Nie powiem Ci, jak zarabiam na życie ani jaki jest mój ulubiony kolor. To wszystko nie ma najmniejszego znaczenia. Zamiast tego opowiem Ci o człowieku, który za dużo czuł, za ostro widział, za głośno słyszał. O człowieku będącym częścią tej siły, która dobra pragnąc, wiecznie czyni zło. Jeśli chcesz - tylko, jeśli naprawdę chcesz - opowiem Ci prostą historię, zabiorę w podróż. Przygotuj sobie kubek gorącej herbaty z cytryną lub kieliszek różowego wina i chodź. Na końcu, kiedy zamkniesz oczy, wszystko stanie się jasne...

Drogi Czytelniku,\n nie, nie lękaj się, Redakcja nie zamierza pozbawić Cię swoimi mądrościami choćby odrobiny przyjemności czerpania z poezji. Pisząc tu, czynimy to z obowiązku prawnego, jak i dlatego, by nie zaśmiecać poezji przypisami, a ta garść informacji może przydać się i Tobie. A zatem: motto, które znajdziesz, przebrnąwszy przez nasz wywód, pochodzi z utworu On Every Street Marka Knopflera z albumu zespołu Dire Straits On Every Street (1991) w tłumaczeniu Autora; być może najdłuższy tytuł wiersza w nowożytnej Europie (Tekst do wydrapania śrubokrętem na odwrocie nierdzewnej bransoletki, noszonej stale na przegubie na wypadek nagłego zaniku pamięci) jest wariacją na temat i odpowiedzią Autora na utwór Stanisława Barańczaka pt. Tekst do wygrawerowania na nierdzewnej bransoletce, noszonej stale na przegubie na wypadek nagłego zaniku pamięci, [w:] S. Barańczak, Chirurgiczna precyzja. Elegie i piosenki z lat 1995-1997, Kraków 1998, s. 32; z kolei wieńczący książkę cytat: And when no hope was left i sight... to fragment utworu Vincent Don McLeana z albumu American Pie (1971).\n

Nie opowiem Ci o sobie tak wprost. Nie powiem, gdzie i kiedy się urodziłem, do jakich chodziłem szkół, kiedy napisałem pierwsze słowo ani jak ono brzmiało. Nie powiem Ci, jak zarabiam na życie ani jaki jest mój ulubiony kolor. To wszystko nie ma najmniejszego znaczenia. Zamiast tego opowiem Ci o człowieku, który za dużo czuł, za ostro widział, za głośno słyszał. O człowieku będącym częścią tej siły, która dobra pragnąc, wiecznie czyni zło. Jeśli chcesz - tylko, jeśli naprawdę chcesz ? opowiem Ci prostą historię, zabiorę w podróż. Przygotuj sobie kubek gorącej herbaty z cytryną lub kieliszek różowego wina i chodź. Na końcu, kiedy zamkniesz oczy, wszystko stanie się jasne...

\n