Numer poświęcony sposobom używania terminu \"rasa\" w kulturze polskiej w i początku XX wieku. Autorzy rozpatrują to zjawisko w 3 obszarach: w nauce, piśmiennictwie artystycznym, obejmującym również podróżopisarstwo i pamiętnikarstwo oraz w publicystyce politycznej. Wskazują m.in. naspecyficzny charakter stosowania tego terminu, na co wpływ miały: wyjątkowość sytuacji politycznej Polski - brak państwa, a także spuścizna ideologii sarmatyzmu, która wskazywała na odrębność etniczną szlachty i chłopstwa. W zeszycie znalazły się też artykuły opisujące: rozwój negatywnego stereotypu \"rasy\" żydowskiej, który przybrał na sile na przełomie XIX i XX wieku, jak \"rasa\" uwodziła intelektualistów o bardzo różnych światopoglądach, związki między słowami \"rasa\" i degeneracja, postawę jaką wobec kategorii \"rasy\" przyjmowali XIX-wieczni polscy podróżnicy w zetknięciu z radykalnie odmiennymi kulturami.