Opis
Określamy ludzi poprzez to, co robią, a powinniśmy ich określać poprzez to, co czują. Najpotężniejszą siłą, jaką wysyłamy w Wszechświat, są nasze uczucia, to one kierują naszym losem. Zmieniając nastawienie, świat dokoła nas, zmienia się, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.Książka Przekazy duszy Izabeli Anny Margańskiej, napisana została pod dyktando duszy. Jak podkreśla sama autorka, jej rola ograniczała się jedynie do tłumaczenia języka duchowego. Przekazy duszy nie aspirują do roli książki religijnej, a wręcz odcinają się od powiązań z jakąkolwiek religią. Książka ma formę dialogu z duszą i to właśnie ona jest jej główną bohaterką. Dłuższe monologi duszy noszą znamiona filozofii, kosmologii i psychologii, momentami nawiązują do nauk fizycznych, matematycznych, czy przyrodniczych. Jednak całość ubarwiona jest prostymi, często zabawnymi przykładami z życia autorki, która z dużym dystansem i autoironią odnosi się do własnych wspomnień i przeżyć. Ogromnym atutem książki jest jej autoterapeutyczny charakter. Czytelnik z łatwością odnajdzie w niej siebie i swoje doświadczenia, pozna odpowiedzi na długo zadawane pytania i co najważniejsze, otworzy się na głębokie zrozumienie samego siebie. Lekturze książki najprawdopodobniej będzie towarzyszyło zdziwienie i zachwyt, naprzemiennie z przebłyskami olśnienia typu: Aha, jakie to proste! Jak mogłem wcześniej tego nie zauważyć! Takie momenty olśnienia często diametralnie zmieniają nasze życie, pozwalają odkryć talenty albo uporać się długoletnimi blokadami psychicznymi. Książkę tę można zaliczyć do kategorii samorozwoju i doskonalenia, gdzie sukces mierzy się subiektywnym poczuciem szczęścia. Czytelnik nie znajdzie w niej recepty na awans w pracy, ale z pewnością znajdzie wiele wskazówek dotyczących tego, gdzie i jak odnaleźć własne szczęście. Książka Przekazy duszy jest podręcznikiem, uczącym jak świadomie żyć z własną duszą, jak się z nią komunikować i żyć z nią w zgodzie. Warto poznać i zaprzyjaźnić się z autorytetem, który zawsze jest z nami, zamiast oddawać swoje życie w ręce zewnętrznych przewodników. To wyjątkowy podręcznik, do którego chce się wracać wiele razy, za każdym razem odkrywając coś nowego w sobie samym. Pierwszy w Polsce, a prawdopodobnie również na świecie, podręcznik uczący sztuki komunikacji z duszą. Dla podkreślenia niezwykłości książki, zastosowaliśmy dwa rodzaje czcionki, żeby rozróżnić słowa człowieka i jego duszy.
Autorka pełni w niej rolę tłumacza, kogoś posiadającego zdolność rozumienia słów duszy. Jak sama podkreśla, nigdy nie miała zamiaru napisać książki, ani nie chciała rozmawiać z duszą. O sobie mówi, że jest normalnym człowiekiem z gadającą duszą. Cały proces pisania i podejmowania przez autorkę życiowych decyzji został w niej opisany.
We wstępie do książki pisze, że szukała różnych sposobów na znalezienie szczęścia w życiu, jednak warsztaty nie działały, wizualizacje nie działały, techniki nie przynosiły żadnych zmian. W końcu odpuściła wszystko, zaakceptowała swoje życie takim, jakie jest. Jak twierdzi, to był początek jej zmian akt akceptacji.
Książka jest napisana prostym, codziennym językiem i opisuje codzienne sytuacje, dlatego łatwo w niej odnaleźć własne doświadczenia i przeżycia.
Dusza mówi zarówno o gotowaniu obiadu, odchudzaniu, stłuczonym kolanie, jak i o powstaniu wszechświata. Warto wczytać się w ten dialog, po pierwsze bo to zwyczajnie bardzo ciekawe, po drugie dialog ten może stać się inspiracją dla każdego czytelnika w odnajdywaniu komunikacji z własną duszą.