Są pisarze, których znaczenie polega na wielkości napisanych przez nich dzieł. Ale są też tacy, których twórczość była fenomenem charakterystycznym określonej epoki, uległa jednak z czasem zapomnieniu, chociaż nazwisko tych twórców pozostawało w pamięci, jako znak orientacyjny, bądź też symbol w nie kończącym się przepływie zjawisk kulturowych. Znaczenie tych pisarzy polegało na inicjacji nowych prądów i idei, na zapoczątkowaniu nowych kierunków. Działali oni nie tylko słowem pisanym, lecz także swoją osobowością, atmosferą, jaką wokół siebie wytwarzali. Takim pisarzem był Stanisław Przybyszewski. Legenda literacka przełomu wieków. Ze wstępu Katarzyny Więcławskiej