| Teresa Ferenc patrzy na rzeczywistość oczami psalmistów, proroków i ewangelistów, czyli ludzi, którzy nie zamykali oczu na marność, obrzydliwość świata, ale i na odwagę życia w tym właśnie świecie. (...) Jej poezja nie zwodzi, nie łudzi, nie mami. Przeciwnie, właśnie w tym, co nas najbardziej przeraża, w niebezpieczeństwie pozbawienia nas wszelkiego posiadania, bije źródło nadziei. (...) Zatem kresem ludzkiego losu jest tajemnica. Nie nicość, pustka, nieistnienie, ale pełne treści misterium, którego przedsmak poznajemy w dolach i niedolach naszego losu. (...) Bóg Teresy Ferenc jest więc nie tylko Bogiem Abrahama, Izaaka, Jakuba, ale też mieszkańców Soch, a także materii ożywionej i nieożywionej; jest On w tym wszystkim i z tym wszystkim w jak najściślejszym związku. Mówiąc językiem teologicznym Bóg jest w komunii ze światem.
Wacław Oszajca
Teresa Ferenc urodziła się w 1934 roku w Ruszowie koło Zamościa. W 1943 roku hitlerowcy spalili jej rodzinną wieś Sochy, mordując prawie wszystkich mieszkańców, w tym także rodziców poetki. Po tym traumatycznym przeżyciu Teresa wraz z młodszym rodzeństwem wychowywała się w domach dziecka na Lubelszczyźnie. W latach 1954-1965 mieszka na Śląsku. W Rybniku razem z mężem, poetą Zbigniewem Jankowskim, współorganizuje Klub Literacki "Kontakty" oraz coroczne Rybnickie Dni Literatury (1959-1965). Następnie przez sześć lat mieszka w Kołobrzegu, gdzie współtworzy Kołobrzeską Grupę Poetycko-Plastyczną "Reda". Kolejnym miastem jest Wrocław, ale już po paru latach, w roku 1975, poetka wraz z rodziną: mężem i dwiema córkami (Anną Janko i Mileną Wieczorek), wraca nad morze i "na stałe" osiedla się w Sopocie. Od początku lat osiemdziesiątych związana jest z Duszpasterstwem Środowisk Twórczych w Gdańsku, a od pierwszego numeru ukazywania się w Sopocie pisma literackiego "Topos" Ferenc jest jego współpracowniczką. W latach 1993-2001 razem z mężem prowadziła na łamach tego pisma "salon poetycki" pod nazwą "Goście Teresy Ferenc i Zbigniewa Jankowskiego". Autorka jest członkiem PEN-Clubu i członkiem-założycielem SPP. Z wykształcenia plastyk-pedagog - jako poetka debiutowała w 1958 roku. Wydała m.in. następujące tomy wierszy: Moje ryżowe poletko (1964), Zalążnia (1968), Godność natury (1973), Ciało i płomień (1974), Małżeństwo (1975), Wypalona dolina (1979), Pieta (1981), Grzeszny pacierz (1983), Nóż za ptakiem (1987), Kradzione w raju (1988), Boże pole (1997), Psalmy i inne wiersze (1999), Dzieci wody (2003) - oraz kilka wyborów poetyckich i zbiory wierszy dla dzieci. Utwory Teresy Ferenc ukazały się w kilkudziesięciu antologiach i innych publikacjach zbiorowych w kraju i zagranicą. W Stanach Zjednoczonych wydano jej wybór wierszy pt. Swallowing Paradise. Za swoją twórczość otrzymała poetka wiele nagród literackich, m.in. im. Stanisława Piętaka, im. Św. Brata Alberta, im. Włodzimierza Pietrzaka, nagrodę Gdańska Książka Roku 1980, nagrody Prezydenta Sopotu i Wojewody Gdańskiego oraz przyznany jej przez Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie Medal Mestwina. Jest też laureatką Fundacji Kultury i parokrotną stypendystką Ministerstwa Kultury.
|
![Psalmy i Inne Wiersze [KSIĄŻKA]](https://media.dvdmax.pl/IMG/360x460/305150_0001.jpg)