Psychologia a religia Zachodu i Wschodu - Carl Gustav Jung [KSIĄŻKA]

Problematyka religijna zajmuje centralne miejsce w dziele Carla Gustava Junga. Prawie wszystkie jego prace, a zwłaszcza te z późnych lat życia, poświęcone są zjawisku religijności. To, co Jung rozumie przez pojęcie "religii" nie jest jednak związane z konkretnym wyznaniem: chodzi tu o - jak on sam powiada - "troskliwe i sumienne baczenie na to, co Rudolf Otto trafnie określił mianem numinosum". Definicja ta obejmuje wszystkie, także pierwotne, formy religijności, odpowiada bowiem respektowi i tolerancji, jakimi Jung darzył również religie niechrześcijańskie. Wielka zasługa Carla Gustava Junga polega na tym, że ujawnił on wspólne wyobrażenia pierwotne, jakie legły u podstaw różnych form religijności, i opisał je jako archetypowe treści duszy ludzkiej. Ze Wstępu Słowo staje się w człowieku. Elegamy mu, jesteśmy bowiem zdani na głęboką niepewność... U Boga jako complexio oppositorum w najpełniejszym znaczeniu tego słowa wszystko jest możliwe, a mianowicie i prawda i błąd, dobro i zło. Mit jest lub może być dwuznaczny jak pytia delficka albo jak sen. Nie możemy ani nie powinniśmy rezygnować z posługiwania się rozumiem, nie powinniśmy też wyrzec się nadzieci, że instynkt pośpieszy nam na pomoc, że Bóg wspomoże nas przeciwko Bogu, co już Hiob rozumiał.\n- Autor\n