Ptaszyn Wróblewski Sextet: Moi pierwsi mistrzowie [CD]

Ptaszyn i jego pierwsi mistrzowie Łatwość zapisania i wydania płyty jest tak duża, że wielu muzyków potrafi w ciągu roku wydać dwie trzy płyty, które w wielu przypadkach na to nie zasługują. Dotyczy to zarówno młodych jak i doświadczonych artystów. W zasadzie tylko nasi mistrzowie i gwiazdy szanują czas potencjalnych słuchaczy ich płyt i solidnie przygotowują swoje produkcje muzyczne. Czasami trwa to latami. Jan Ptaszyn Wróblewski jest mistrzem i gwiazdą zapewne tez. Blisko 10 lat zajęło mu przygotowanie programu, dzisiaj mówimy projektu, który pod koniec zeszłego roku zaprezentował na dwóch festiwalach: Hanza Jazz w Koszalinie i Pianistów Jazzowych w Kaliszu. Za namową kilku przyjaciół z Boogie Production i Centrum Kultury 105 w Koszalinie oba koncerty zapisano i tuż po wakacjach ukażą się na płycie CD oraz winylowej co dla kolekcjonerów powinno być interesującą pozycją. Ponieważ koszaliński koncert okazał się być bardzo interesujący to materiał z niego wypełnia prawie całą płytę. Największe walory tej płyty to sekstet Jana Ptaszyna Wróblewskiego złożony z gwiazd polskiego jazzu i oczywiście repertuar płyty na który składają się kompozycje trzech naszych genialnych kompozytorów, Krzysztofa Komedy, Andrzeja Kurylewicza i Andrzeja Trzaskowskiego. Co o swojej nowej płycie mówi sam Mistrz Ptaszyn: Tym programem chciałem podziękować trzem wspaniałym kolegom a zarazem mistrzom którzy pojawili się w moim życiorysie zaraz na początku. Z każdym z nich miałem szczęście współpracować w przeciągu pierwszych trzech lat mojego próbowania grania jazzu i była to wspaniała równowaga, ponieważ każdy z nich miał do jazzu zupełnie inne podejście, każdy miał odrębną specyfikę a wszyscy dopełniali się wspaniale, tworząc konsensus o jakim trudno dziś marzyć. Komeda był muzykiem działającym niezwykle impulsywnie. Dla niego kluczem były instynkt i wyobraźnia. Tym się kierował bez zaglądania w jakiekolwiek reguły, ale to wszystko powstawało pod ogromną kontrolą jego muzycznej wrażliwości. Kiedyś Krzysio przykazał mi na wieki: jeśli zabierasz się do jakiegoś tematu to nie powtarzaj go tak jak to było na płycie, tylko staraj się zinterpretować melodię po swojemu, a najlepiej znajdź jakiś kluczyk który zmieni jej charakter na twój własny. Mam więc nadzieję że wybaczy mi to co zrobiłem tu z jego "Szarą Kolędą".