Rebelianci i komedianci. Teksty o literaturze - Zbigniew Masternak [KSIĄŻKA]

Zbigniew Masternak jest prozaikiem, scenarzystą filmowym, reportażystą i? piłkarzem - co ciekawe piłkarzem utytułowanym w piłce błotnej i do tego kapitanem Reprezentacji Polskich Pisarzy w piłce nożnej, w której barwach zdobył ponad sto goli. Obok tych ciekawych zajęć jest również wnikliwym czytelnikiem, w pełni świadomie koncentrującym się na nieoczywistych wyborach literackich, szczególne zainteresowanym prowincją, wręcz twierdzącym, że \"wszyscy jesteśmy ze wsi\". Autor cyklu Księstwo o swoich lekturach pisze w sposób zaangażowany, ale nie skrępowany jakimkolwiek programem, nieobojętny, bez ukrywania swoich sympatii czy antypatii, nie boi się ostrych sądów, a wreszcie z przekonaniem, ze swadą i przejmująco pod względem emocjonalnym oraz przekonywująco pod względem intelektualnym. Czym więc są Rebelianci i komedianci? Są osobistym, miejscami intymnym, notatnikiem z lektur, w którym autor chce dostrzegać próbę odsiania ziaren od plew, a w końcu próbę stworzenia osobistego kanonu literackiego z dala od głównego nurtu obecnej krytyki literackiej.

Zbigniew Masternak jest prozaikiem, scenarzystą filmowym, reportażystą i... piłkarzem - co ciekawe piłkarzem utytułowanym w piłce błotnej i do tego kapitanem Reprezentacji Polskich Pisarzy w piłce nożnej, w której barwach zdobył ponad sto goli. Obok tych ciekawych zajęć jest również wnikliwym czytelnikiem, w pełni świadomie koncentrującym się na nieoczywistych wyborach literackich, szczególne zainteresowanym prowincją, wręcz twierdzącym, że ,,wszyscy jesteśmy ze wsi\". Autor cyklu Księstwo o swoich lekturach pisze w sposób zaangażowany, ale nie skrępowany jakimkolwiek programem, nieobojętny, bez ukrywania swoich sympatii czy antypatii, nie boi się ostrych sądów, a wreszcie z przekonaniem, ze swadą i przejmująco pod względem emocjonalnym oraz przekonywująco pod względem intelektualnym.\n Czym więc są Rebelianci i komedianci? Są osobistym, miejscami intymnym, notatnikiem z lektur, w którym autor chce dostrzegać próbę odsiania ziaren od plew, a w końcu próbę stworzenia osobistego kanonu literackiego z dala od głównego nurtu obecnej krytyki literackiej.