Samuraj to, spośród wielu wspomnień lotników czasów II wojny światowej, książka wyjątkowa. O ile liczne relacje weteranów europejskiego teatru działań wszystkich walczących stron dają stosunkowo wyważony obraz tych epokowych wydarzeń, wojna na Pacyfiku była, w powszechnej świadomości, heroiczną walką sił Sprzymierzonych z bezwzględnym, barbarzyńskim i bezimiennym przeciwnikiem. Ten obraz, utrwalany przez lata w literaturze i filmach wojennych, w dużej mierze pokutuje do dnia dzisiejszego.
Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy Stanami Zjednoczonymi, a Japonią, które od grudnia 1941 roku do sierpnia 1945 roku toczyły zaciekłe walki o panowanie nad olbrzymim obszarem Pacyfiku, istniała przepaść kulturowa, prowadząca do przekonania każdej ze stron o wyższości własnej rasy i naturalnej wrogości. To prawda, że wojnę w tym rejonie świata prowadzono w wyjątkowo bestialski sposób. Jednak po wojnie to zwycięzcom przypadł przywilej kształtowania świadomości kolejnych pokoleń.
SAMURAJ jest zaś głosem drugiej strony - głosem niezwykłym, przejmująco szczerym, zaskakująco emocjonalnym, ukazującym człowieka, który honor wojownika i poświęcenie dla ojczyzny postawił ponad wszystko.