Sinkane: Depayse (Limited) (Orange) [Winyl]

Ahmed Gallab, znany jako Sinkane, wrócił z albumem ?Dépaysé', wydanym przez City Slang.   Sinkane to artysta, który ma prawdziwy udział w naszym obecnym klimacie kulturowym i politycznym. Urodzony w Londynie z sudańskich rodziców, wychowany w Ohio, a teraz nazywający Nowy Jork domem, Ahmed Gallab dawny skate punk zamienił na afro-funk.   Album zapowiada hymnowy utwór ?Everybody', do którego powstał teledysk w reżyserii Bruna Ferreiry. Nakręcony w słynnej brazylijskiej szkole samby w Rio de Janeiro, Escola de Samba Paraíso do Tuiuti, klip powstał z udziałem lokalnych wykonawców, którzy są świadectwem potęgi pasji i tańca służących do pokonywania represji. Gallab mówi: ?'Everybody' jest dedykowany dzielnym mężczyznom, kobietom i dzieciom walczącym z uciskiem w takich miejscach jak Brazylia, Sudan i na całym świecie # ???? _ ?? ". ?Everybody' to rock'n'rollowa piosenka w duchu Sly'a Stone'a i afro-rockowych zespołów z wczesnych lat siedemdziesiątych, jak Funkees and the Hygrades. ?Gdy budzimy się każdego dnia, słyszymy kolejne opowieści o rasistowskim horrorze, co powoduje w nas złość, zdezorientowanie i frustrację. Ale możemy zmienić wiadomości na lepsze. Możemy pokazać ludziom, że wielobarwny świat jest piękny. Celebrować nasze różnice.". "To wideo jest dla mnie niezwykle emocjonalny i osobisty", mówi reżyser Ferreira. "Ludzie, których spotkałem podczas filmowania, nauczyli mnie uśmiechać się i tańczyć, nawet w codziennym życiu, pełnym ucisku i niegodnej polityki i tych, którzy uważają się za lepszych. Są zmęczeni walką, a mimo to walczą każdego dnia. Są bohaterami teledyski i są bohaterami życia.".   Łatwo jest być wściekłym w takim momencie jak ten. Jednak trzeba odwagi, by ten gniew przekształcić w produktywną energię. Poprzedni album Sinkane ?Life and Livin' It' z 2017 roku, ukazał się w bardzo zwariowanym czasie. Rzeczy, jak nagonka na muzułmanów, strzelanie przez policję do bezbronnych ludzi o innym kolorze skóry, ogromna korupcja w Sudanie, fałszywe wiadomości, Donald Trump, Brexit i tak wiele innych nieszczęść, zmusiły Sinkane do myślenia o swoim miejscu na świecie. Zaczął myśleć jak może wykorzystać swoją muzykę w sposób konstruktywny - nie tylko, aby pomóc sobie, ale by pomóc innym, będącym sfrustrowanymi i czującym się bezsilnymi.   Jak mówi Ahmed Gallab: ?Nie jestem nowicjuszem, jeśli chodzi o nienawiść. Jestem czarny, jestem muzułmaninem i chociaż jestem Amerykaninem, często czuję się jak obcokrajowiec we własnym kraju. Czasami naprawdę czuję jak obcokrajowiec - kiedyś stworzyłem cały album, ?Mars' z 2012 roku, na temat tego uczucia. Tworzyłem dużo muzyki wynikającej z moich życiowych historii, ale zawsze w niejasny sposób, aby każdy, słuchając mojej muzyki, mógł odbierać ją na własnych warunkach. Jednak muszę przyznać, że nigdy do końca nie czułem się z tego zadowolony. W końcu zrozumiałem, że aby naprawdę połączyć się z innymi ludźmi, na głębszym poziomie niż wcześniej, najpierw muszę połączyć się ze sobą.".   Przez cały czas tworzenia nowego albumu Sinkane zadawał sobie to samo pytanie: ?Do kogo należę, jako imigrant w Ameryce?" Podczas procesu twórczego, głównie pracował sam, więc mógł odpowiedzieć na to pytanie w bardziej osobisty i uczciwy sposób. ?Czytałem książki Josepha Campbella, zmarłego powieściopisarza i teoretyka kultury Daniela Quinna, Ta-Nehisi Coates, pakistańskiego powieściopisarza Mohsina Hamida i zmarłego afrykańsko-amerykańskiego dziennikarza Philippe Wamba, mając nadzieję, że doprowadzą mnie do pewnych odpowiedzi. Później, pewnego dnia chodząc po internecie, natknąłem się na niesamowity słowo: dépaysé.".   ?Dépaysé" to francuskie słowo, z grubsza oznaczające "zostać usuniętym ze swojego zwykłego otoczenia". Co za tym idzie, oznacza bycie zdezorientowanym, bezdomnym. To uczucie odnosiło się w tym czasie do wielu rzeczy i dało mu poczucie, że nie jest jedynym, który czuje w ten sposób. ?To słowo dało mi jasność i sprawiło, że wewnętrzna podróż stała się o wiele bardziej ekscytująca.".   Po ukończeniu komponowania muzyki na album, przyniósł ją do swojego zespołu. ?Sinkane to amerykański zespół złożony z ludzi z całego świata. Nasze wspólne doświadczenie, jako dzieci diaspory pomogło ożywić muzykę w jak najbardziej uczciwy sposób.".   ?Dépaysé' jest to opowieść imigranta o podróż samopoznania w erze Trumpa. Muzyka jest głośna i surowa. Rozpiera ją energia, której nie było do tej pory na płytach Sinkane. Zaczyna się wezwaniem do broni. ?Everyone', druga piosenka z albumu, to pustynny blues z odcieniami dancehall. Kontynuuje tę myśl, doprowadzając do logicznego wniosku, że miłość jest kluczem do tego, byśmy zrozumieli siebie wzajemnie. ?Psychodelia, wschodnio-afrykańskie rytmy, które zainspirowały utwór tytułowy, przyszły do mnie we śnie. Śniłem, że szedłem nocą ulicami Omdurmanu, miasta leżącego nad Nilem w moim rodzinnym Sudanie. Usłyszałem kogoś grającego na gitarze i śpiewającego po arabsku. Okazało się, że to mój ojciec! Siedział ze skrzyżowanymi nogami na ziemi, pod latarnią naprzeciwko mojego do domu z dzieciństwa. Jego głos brzmiał hipnotycznie, surowo i potężnie. Gdy śpiewał: "I am your life/And all of our lives/From within the city until our uprising/Our days have left us in the city and, with our imagination, we move forward". Śpiewał w kółko, a ja zaśpiewałem te same słowa w mojej piosence. To, wraz z resztą ?Dépaysé', dało mi ukojenie. Nie boję się już nieznanego. Już nie jestem zmieszany z powodu dualności moich sudańskich i amerykańskich tożsamości. Teraz to akceptuję. To sprawiło, że czuję się nowy.".   ?Ya Sudan' i ?The Searching' również eksplorują dualizm. W ?Ya Sudan' oddaje hołd swojemu krajowi pochodzenia, zaś w ?The Searching' mówi o tym, co znaczy odsunięcie się od tego. W ?Stranger' i ?Be Here Now' mówi o jednym z najbardziej mylących aspektów doświadczenia diaspory - religii. ?Mnóstwo ludzi ma pytania dotyczące ich wiary. Co to wszystko znaczy? Dlaczego po tej całej pracy nadal czujesz się niepewny? Co ze wszystkimi złymi ludźmi, którzy są jak ja? I dobrymi, którzy nie są jak ja? Te pytania rozwijają się, gdy dorastasz z różnymi od siebie ludźmi. Chciałem to poruszyć i pokazać ludziom takim jak ja, że nie są sami w kwestionowaniu wiary. Pomyślałem też, że byłoby zabawne złośliwie zapytać Boga, czy weźmie odpowiedzialność za swoje działania. Arabski tekst piosenki można przetłumaczyć: "Och Boże, czy nasz ochraniasz? Pomóż mi przez te mroczne fale zobaczyć twój plan.".   ?Ya Sudan' ukazuje lidera zespołu Ahmeda Gallaba - urodzonego w Londynie z sudańskich rodziców, wychowanego w Ohio, a teraz nazywającego Nowy Jork domem - zastanawiającego się nad jego kulturowymi korzeniami, rodziną i tym, co znaczy być Sudańczykiem.   "Jestem zainspirowany tym, jak niedawne powstanie w Sudanie zjednoczyło Sudańczyków na całym świecie. Czuję, że naprawdę rozumiemy naszą tożsamość. Czuję się inkluzywnie i serdecznie. Sudan jest jednym z najbardziej zróżnicowanych miejsc na Ziemi. Od gór Nuba do portu Sudan. Od Dongola do Darfuru. Od Kassala do Chartumu. Jesteśmy ludźmi złożonymi z różnych języków, kultur i religii. Nasze różnice tworzą naszą piękną i bogatą tożsamość. Jeśli chodzi o mnie, dorastanie poza Sudanem dodało mojej tożsamości głębi. Takie jest przesłanie ?Ya Sudan'. Bycie Sudańczykiem polega na byciu sobą bez aprobaty. Nie pozwalając nikomu określić, kim jesteś. Ta piosenka jest przeznaczona dla Kandaków, którzy obalali Omara El-Bashira. Silni mężczyźni i dzieci, które stoją obok nich. I wszyscy poza Sudanem stoimy razem pokazując światu naszą odporność. Nie ma lepszego czasu na bycie Sudańczykiem, niż teraz." - mówi Ahmed Gallab. Artysta przyznaje, że jak zawsze, i tym razem inspiracją dla niego byli: Sly Stone, Fela Kuti, George Clinton i Bob Marley, a także piękna muzyka ze wschodniej Afryki (zwłaszcza Dur Dur Band z Somalii, Mulatu Astatkefrom Etiopia i Mohammed Wardi z Sudanu). ?Ci wszyscy ludzie wyrażają swoje myśli, na tle rytmu, który sprawia, że chcesz tańczyć. Przyjmują każdą osobę do ich świata z otwartymi ramionami. Żyjemy w strasznych czasach, ale nie powinno to wyciszać naszego pragnienia by żyć w lepszych. Tańczyć. Marzyć. Kochać. Być jednością ze światem. Zrozumieć, że nie jesteśmy sami.".   I dodaje: ?Chcę aby sudańskie dzieciaki zobaczyły osobę, będącą pozytywnym wzorem do naśladowania w sztuce. Chcę aby sudańczycy na całym świecie wiedzieli, że świat nas akceptuje, nawet gdy nasi przywódcy - tacy jak Omar El-Bashir lub Donald Trump - nie akceptują. I przede wszystkim chcę w jasny sposób powiedzieć, że świat jest lepszym miejscem ze względu na nasze różnice. Wszyscy jesteśmy obcy, na tej obcej amerykańskiej ziemi. Wszyscy jesteśmy amerykańskim snem. ?Dépaysé' to miejsce, które wszyscy możemy znać jako dom, z elementami z wszystkich naszych domów. Jest to akt wyobrażonej kartografii - na ?Mars' nazwałem to miejsce ?Caparundi' - miejscem, gdzie Afryka, Ameryka Północna, Ameryka południowa, Azja i Karaiby, spotykają się w radosnej harmonii. Muzyka jest tam grana całą długą noc. Wejdź, zatańcz, śpiewaj. I zostań na rozmowę.".