Skoro już. Tomik poetycki - Alek Skarga [KSIĄŻKA]

Tomik poetycki SKORO JUŻ to kolejne dzieło poety ukrywającego się pod pseudonimem Alek Skarga. Tak jak i w poprzednich tomikach poety, wiersze tego zbioru nie należą do łatwych w czytaniu.Wymagają dużej świadomości, głębokiej wiedzy filozoficznej, umiejętności myślenia lateralnego i synergii.\nW wierszu "Własna życia paruzja" autor pisze:\nCzy pieczęć życia, czy uzdatnienie do wolności\nczy oczekiwania na szczęście?\nto wszystko w tobie zmienia się w ciszę\ngłęboką ciszę zmierzchu uczoności\nza wszelką cenę\numyślności, zmyślności, uzasadnialności pędzących\nza metafizyczną miedzę\nznękanych wysiłków logicznego serca\ntonącego w płomieniach tęsknot do pełni\nza dniem odchodzącym w - jaźni\nza ciałem wyśnionym w - ja\nza duszą w skale wykutą w - i oni\nnie tylko jej - Ziemi, ale i twoją - chaty\nczy deszcz, czy śnieg, czy błyskawice\nsłońce twych wspomnień horyzont czerwieni\nna progu sieni jesieni iluzji własnej życia paruzji

Paruzja, to grecki termin oznaczający w dosłownym tłumaczeniu obecność, przyjście, pojawienie się, jednak poeta używa go nie tyle w szerszym biblijnym rozumieniu, jako określenie Dnia Pańskiego lub Drugiego przyjścia, na które czeka cały świat, a raczej własnego powrotu, być może "w innym ja". Jego wiersze z pewnością można zaliczyć do tzw.nurtu wierszy metapsychologicznych.Przedstawicielem tego nurtu jest T. S. Eliot. Niewątpliwie Alek Skarga ze swoimi tekstami nie jest jego naśladowcą. Ale jest na pewno na rynku polskim jego wielkim spadkobiercą.

Zapraszam do lektury!\nO Autorze:\nAlek Skarga rocznik 1958; urodzony w Dębicy; absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Debiutował w czasie studiów w latach 80. XX wieku publikując swoje wiersze w Zeszytach Naukowych Koła Polonistów UJ redagowanych pod patronatem prof. Jana Błońskiego. Niezależną poezję tworzy od szkolnych lat. Wiersze łączy z poetyckimi fotografiami, które sam wykonuje. Twórczość jego nazwana została kiedyś "poezją rozdarcia posierpniowego", zestawiana była z twórczością Barańczaka i Kornhausera jako rozwinięcie i dopełnienie Nowej Fali. Dzisiaj również dotyka aktualnych problemów, opisuje rzeczywistość wokół nas i społeczne nastroje; nie stroni od psychologizmu i uniwersalizmu oraz odniesień do otaczającej nas przyrody. Skarga jest kontestatorem; jego postawa kontestacyjna wyrasta z tradycji końca lat 60. XX w., tej, którą znaczyła wolność wpisana w bunt zwolenników pojednania z Naturą, Bogiem i Muzyką. Ta linia poetyckiej genealogii jest echem przeszłości, wyrazem ufności wobec świata, czy też wyrazem XX-wiecznego idealizmu. Ten rodzaj kontestacji jest ucieczką od rzeczywistości w marzenie w celu ochrony przed skażeniem ciała, duszy, a nawet myśli (Oleschko, Paluszkiewicz).

Stron 90