- Mam dziwne przeczucie - Melanie rzuciła do fryzjerki i ruszyła pędem na postój taksówek. Ręce się jej trzęsły, kiedy otwierała kluczem drzwi. Wpadła do domu. - Dagmar, kochanie! - zawołała na całe gardło. Żadnej odpowiedzi. Wbiegła schodami na górę, potknęła się i uderzyła w kolano, ale nie zwracała na to uwagi. Nie czuła bólu i nie zauważyła stróżki krwi na nodze. Pokój Dagmar był pusty. - Dagmar! - zawołała zrozpaczonym głosem. Ogarnęło ją przerażenie?
Informacje o produkcie
Kategoria
KsiążkiPozostałeLiteratura piękna, popularna i faktu