Smak życia, czyli uroda zaczyna się w kuchni - Agnieszka Maciąg [KSIĄŻKA]

Ponoć w Brazylii kobiety śmieją się podczas przyrządzania posiłków, by w jedzeniu była radość. O przyjemności gotowania, smakowania, a przede wszystkim radości życia opowiada ta książka. Podstawy kuchni Agnieszki Maciąg to naturalność, zdrowie i ciekawość świata. Obok domowego rosołu i śledzików proponuje ona japońską zupę miso i łososia z Alaski. Zachęca do poszukiwań i kulinarnych eksperymentów. Jej przepisy nie są wydumane, a wszystkie składniki można znaleźć w polskich sklepach. Choć Agnieszka jest modelką, wcale nie zaleca drakońskich diet, ale zwyczajnie - jak kobieta - opowiada o swojej przygodzie z gotowaniem. Co więcej, udowadnia, że zgrabna sylwetka nie musi się wiązać z głodówkami. I przypomina, że uroda zaczyna się w kuchni. Nie chcę pisać kolejnego poradnika o tym, co można, a czego nie można jeść. Wydano ich bardzo wiele. Nie jestem dietetykiem, ale kobietą, która na własnej skórze doświadczyła tego, jak ostro trzeba walczyć, by sprostać ideałom piękna dzisiejszego dziwnego świata. Udało mi się w tym świecie przetrwać, jestem zdrowa i nigdy nie zapadłam na żadną chorobę związaną z obsesją na punkcie odżywiania. Potrafię cieszyć się jedzeniem. Sprawić, by stało się sztuką i radością mojego życia. (fragment książki) Ponoć w Brazylii kobiety śmieją się podczas przyrządzania posiłków, by w jedzeniu była radość. O przyjemności gotowania, smakowania, a przede wszystkim radości życia opowiada ta książka.

Podstawy kuchni Agnieszki Maciąg to naturalność, zdrowie i ciekawość świata. Obok domowego rosołu i śledzików proponuje ona japońską zupę miso i łososia z Alaski. Zachęca do poszukiwań i kulinarnych eksperymentów. Jej przepisy nie są wydumane, a wszystkie składniki można znaleźć w polskich sklepach. Choć Agnieszka jest modelką, wcale nie zaleca drakońskich diet, ale zwyczajnie - jak kobieta - opowiada o swojej przygodzie z gotowaniem. Co więcej, udowadnia, że zgrabna sylwetka nie musi się wiązać z głodówkami. I przypomina, że uroda zaczyna się w kuchni.

Nie chcę pisać kolejnego poradnika o tym, co można, a czego nie można jeść. Wydano ich bardzo wiele. Nie jestem dietetykiem, ale kobietą, która na własnej skórze doświadczyła tego, jak ostro trzeba walczyć, by sprostać ideałom piękna dzisiejszego dziwnego świata. Udało mi się w tym świecie przetrwać, jestem zdrowa i nigdy nie zapadłam na żadną chorobę związaną z obsesją na punkcie odżywiania. Potrafię cieszyć się jedzeniem. Sprawić, by stało się sztuką i radością mojego życia.

(fragment książki)