Śmierć proroka i inne historie o końcu świata - Tadeusz Słobodzianek [KSIĄŻKA]

Czy Mikołaj Rebis to cudem ocalały car, który z pomocą mieszkańców Wierszalina przywróci dawny ład, a potem z wdzięczności obdarzy ich łaskami? Czy wiejski prorok Ilja to nowy Chrystus, który przez powtórną śmierć i zmartwychwstanie zwycięży zło i ustanowi równość i sprawiedliwość? A może to dzięki Stalinowi zniknie stary, podły świat, a nadejdzie raj, w którym zaświeci czerwona gwiazda?
Trzy dramaty Tadeusza Słobodzianka opierają się na autentycznych wydarzeniach ze wschodniej Białostocczyzny lat trzydziestych ubiegłego wieku, ale ich przesłanie jest dziś aktualne bardziej niż kiedykolwiek. Trylogia wierszalińska opowiada o poszukiwaniu sensu i porządku w zmieniającej się rzeczywistości, ale też o fanatyzmie religijnym i uprzedzeniach narodowościowych. Mówi o marzeniach o lepszym świecie, lecz także o ciemnocie i psychologii tłumu. O świętości i zakłamaniu. O prostocie i zacofaniu. O wierze i o manipulacji. Opowiada o życiu. "(...) Twórczość Słobodzianka należy do najoryginalniejszych i najbardziej znaczących osiągnięć polskiej dramaturgii ostatnich lat". Janusz R. Kowalczyk, "Rzeczpospolita" "To właściwie jest sedno fenomenu Słobodzianka: przywrócił teatrowi wymiar intelektualny, nie odejmując mu zresztą nic z jego 'fizyczności' czy 'materialności', uwikłanej skądinąd w najprzeróżniejsze tradycje i parantele". Janusz Majcherek, "Teatr" "Słobodzianek-dramaturg mógłby otrzymać miano opowiadacza powtarzającego 'inną historię' (...). Inna historia Słobodzianka to historia wyszukana gdzieś na obrzeżach, na peryferiach głównego nurtu świadomości historycznej, na skrzyżowaniu z legendą (ta więź jest tak silna, że sama często udaje legendę), historia jakby naiwna, historia nie mechanizmu dziejów, ale historia ludzi akcentująca perspektywę moralisty, to wreszcie - a może przede wszystkim - historia apokryficzna. 'Inna historia': taka, która nie jest obciążona piętnem oficjalności". Marcin Cieński, "Notatnik Teatralny"