Stopnie Pranajamy - Harald Alke [KSIĄŻKA]

Spis treści: Oddychanie to życie!.....7 1. Ćwiczenie: Mierzenie czasu..... 15 Znaczenie oddychania w szerszym pojęciu..... 17 Znaczenie różnych sposobów oddychania..... 27 2. Ćwiczenie: Wpatrywanie się w punkt i głęboki oddech..... 41 Przegląd: Zalety głębokiego, spokojnego oddechu..... 49 Zwiększanie umiejętności uczenia się i koncentracji..... 51 3. Ćwiczenie: Z treningu autogennego..... 55 4. Ćwiczenie: Oddychanie 4- i 8-taktowe..... 61 Różnice pomiędzy oddychaniem przez nos i ustami ..... 65 5. Ćwiczenie: Ognisty oddech dla jasnego umysłu..... 67 Przegląd: Zalety ognistego oddechu..... 73 6. Ćwiczenie: Kontrola energii przez mulabhandę..... 75 7. Ćwiczenie: Koncentracja na Trzecim Oku..... 81 8. Ćwiczenie: Regulacja energii..... 93 Psychocybernetyka: Kontrola myśli..... 101 9. Ćwiczenie: Opanowanie energii życiowej poprzez pranajamę..... 105 Miłość i seksualność..... 113 Trening ciążowy i łatwy poród..... 117 Świadome użycie technik oddychania w życiu zawodowym..... 123 10. Ćwiczenie: Trening energetyczny..... 129 Streszczenie: Najistotniejsze..... 135 Zalecenia zdrowotne..... 139 Rozpoznawanie przyczyn chorób i rozwiązywanie problemu..... 147 O Autorze..... 149 Fragment: Ognisty oddech dla jasnego umysłu
Naucz się rozniecania i panowania nad zimnym ogniem. Znacznie góruje nad gorączką twoich uczuć. tradycji jogi istnieje wiele specjalnych technik oddechowych ze szczególnymi działaniami i do specjalnych celów. Chcemy przyjrzeć się jednemu z najważniejszych ćwiczeń z jogi kundalini i treningu energetycznego. W ognistym oddechu chodzi o dyszący oddech przeponowy. Przepona jest mięśniem oddechowym, błoną, która jak miękka chusta dzieli nasze ciało w poziomie. Oddziela jamę brzuszną od piersiowej. Ćwiczenie wstępne: usiądźcie prosto. Połóżcie obie dłonie na bokach ciała, na wysokości dolnych żeber, tj. wysokości żołądka. Kiedy ściągniecie teraz wnętrzności, to zauważycie, że brzuch naprawdę trochę się bocznie ściąga. Ćwiczcie to, proszę. Uświadomcie sobie, że jest tam błona, która może się ściągnąć i dzieli wnętrze naszego ciała na dwie części. Kiedy pies szybko biegał, staje i zaczyna dyszeć. To już właściwie jest ognisty oddech. Pies używa go, by się schłodzić, ponieważ reguluje ciepłotę ciała przez język. Dodatkowo nasz mózg jest poprzez ognisty oddech automatycznie przełączany na częstotliwość alfa. Oznacza to, że ze strony mózgu stajemy się spokojniejsi i bardziej intuicyjni. Kiedy przebijamy się przez stres dnia codziennego, jesteśmy w pełni aktywni na poziomie beta, aż wieczorem padniemy i zmęczeni zasypiamy. Może być, że fale beta będą nas prześladować aż do późnej nocy i nie odprężymy się. Kiedy zamiast tego 3 razy dziennie będziemy praktykowali ognisty oddech, wtedy świadomie całkowicie uspokoimy się w tym czasie. Ognisty oddech jest dokładnym przeciwieństwem głębokiego, spokojnego oddechu, ma jednak tak samo działanie uspokajające. Staniemy się naprawdę spokojni i równocześnie przytomni! Nasz mózg będzie optymalnie zaopatrywany w tlen. Pęcherzyki płucne zostaną intensywnie oczyszczone ze szkodliwych substancji. Niektórzy lekarze twierdzą, i to nawet nie znając faktów, że to hiperwentylacja. Nie zgadza się. Ognisty oddech jest całkowicie nieszkodliwy i całkowicie przeciwnie, jest raczej ?cudownym środkiem uzdrawiającym?. Jogini podpatrzyli tę metodę od zwierząt i świadomie ją stosują. Nagłe napięcia mogą zostać przezwyciężone w przeciągu kilku minut. Znikają depresje. Ładunek w naszym własnym, elektromagnetycznym polu wzrasta. Otrzymujemy dosłownie więcej siły by wytrzymać napięcia, jednocześnie nie będąc spiętym! Nasza charyzma się zwiększa. Nasza energia życiowa staje się stabilniejsza. Oznacza to, że mamy więcej odporności, by przeciwstawić się infekcjom, szkodliwym czynnikom i negatywnym wpływom innych ludzi. Nasze intuicyjne działanie na innych ludzi wzrasta bardzo silnie. Nasza siła przebicia rośnie. Otrzymujemy w końcu szansę, by świadomie używać naszej energii i realizować nasze cele, osiągając sukcesy! Wykonanie ćwiczenia ognistego oddechu Najlepiej, gdy usiądziecie wyprostowani na krześle. Zrelaksujcie się przy pomocy wpatrywania się w punkt. Oddychajcie głęboko i spokojnie przez kilka chwil. Później połóżcie na początek rękę na brzuchu. Wypuśćcie teraz całkowicie świadomie powietrze. Wciągnijcie przy tym trochę brzuch i żołądek. Czujecie, jak brzuch ściąga się i zapada. Przy tym czujecie dokładnie, jak trochę powietrza ucieka z płuc. Przepona ściąga się i wypycha powietrze z płuc. Wydychacie więc aktywnie powietrze! Potem rozluźnijcie mięśnie brzucha. Przepona rozluźnia się. Brzuch znów wraca do normalnej pozycji. Wewnętrzna przestrzeń płucna rozszerza się aż do brzucha. Trochę powietrza zostaje wciągnięte automatycznie. A więc wdychacie pasywnie! Aktywnie wciągacie brzuch i puszczacie znów. Wypuścić aktywnie łyk powietrza i pozwolić pasywnie wpłynąć małej ilości powietrza. Zwiększcie, proszę, rytm oddychania, aż dojdziecie do bardzo szybkiej częstotliwości 2 oddechów na sekundę! Oddychacie bardzo lekko, płytko i intensywnie przez nos. Klatka piersiowa pozostaje spokojna. Z każdym oddechem wymieniana jest tylko mała ilość powietrza. Częstotliwość jest bardzo wysoka. W ten sposób powietrze w płucach zaczyna cyrkulować. Całe płuca są wietrzone. Powietrze w naszych płucach jest zawsze ujemnie zjonizowane. Potrzebujemy tego, by móc optymalnie zużywać energię w naszych powietrzu do oddychania. Świeże, leśne powietrze jest naładowane ujemnie i dobrze nam robi. Odstałe, duszne powietrze przed burzą jest naładowane dodatnio i męczy nas. Po burzy powietrze jest ujemnie zjonizowane i oddychamy z ulgą głębiej. Już po minucie ognistego oddechu mamy zmienione, jasne i spokojne uczucie do życia! Na początku będzie się wam na pewno wydawało, że oddychanie w ten sposób przez minutę to długo, ale już wkrótce przyzwyczaicie się do tego. Całkowicie wystarczy, jeśli będziecie w ten sposób oddychali przez minutę do trzech minut. Kto normalnie oddycha płytko i kurczowo, wymienia tylko część powietrza z górnej części płuc. U większości ludzi w dolnej części płuc znajduje się odstałe, zużyte powietrze. Smród w ruchu ulicznym w naszych wielkich miastach nie pozwala nam na swobodne oddychanie. Również każdy rodzaj stresu prowadzi do kurczowego i nieprawidłowego oddychania. Ognisty oddech czyści płuca. Są dosłownie przedmuchiwane. Ognisty oddech stosujcie tylko, gdy powietrze jest w miarę czyste, w żadnym wypadku w nieświeżej atmosferze. Nasze obyczaje są bardzo mocno połączone z konkretnymi sposobami zachowania, a więc również z konkretnymi technikami oddychania. Podpatrujemy nasze zachowania od rodziców. Jeśli ojciec jest już być może palaczem i kaszle często, matka jest przeciążona, zaganiana i nie może złapać tchu, to dzieci będą uważać ten stan za normalny. Przyswoją sobie bez widocznej potrzeby złe wzorce swoich rodziców. Z tego powstają indywidualne wzorce zachowania, nasza rutyna oddechowa. Z tą specjalną techniką oddychania, którą przyswoiliśmy sobie na podstawie przykładów, połączone są naturalnie dalsze elementy. Kto oddycha płytko i krótko, jest jedynie ograniczenie wydajny. Szybko czujemy się przeciążeni, podobnie jak matka, nasz przykład. Mamy skłonność do zachorowań oskrzeli, nawet jeśli nie przydarza nam się to w tak dużym stopniu, jak naszemu ojcu, który stale pali. Zachowanie rutynowe może przeszkadzać nam w naszym rozwoju. Każdy krok w rozwoju powinien prowadzić naprzód. Chcemy i musimy się rozwijać, w przeciwnym wypadku życie nasze szybko stanie się nużącą rutyną. Niewłaściwe przyzwyczajenia stoją nam tylko w drodze. Kiedy chcemy używać opisanych tu technik oddychania, przełamujemy rutynę naszego wychowania w bardzo wrażliwym miejscu. Tak, jak wszystkie uczucia i zmiany nastroju odzwierciedlają się w naszym sposobie oddychania, tak możemy również przełamać codzienną rutynę, stosując niekonwencjonalne ćwiczenia oddechowe. Opisane tu ćwiczenia oddechowe są bardzo prostą i skuteczną drogą do przezwyciężenia przeszkód naszego błędnego wychowania i podążania nowymi drogami. Uczymy się oddychać w nowy, świadomy sposób, w jaki nigdy nie oddychali nasi rodzice ani inne autorytety. Rozwijamy nasz własny styl w oddychaniu, w myśleniu, odczuwaniu i działaniu. Uwalniamy się od wzorców i wkraczamy na ścieżkę samodzielności. Będzie to początek bardzo istotnego odcinka życia. Zaczynamy pojmować nas samych w odmienny sposób. Zaczynamy intensywnej odczuwać nasze ciało. To początek nowego czasu. Teraz przełamanie starej rutyny i rozpoczęcie z tymi metodami nowego odcinka życia leży w waszej gestii.