Strach ma twoje oczy - Agnieszka Ewa Rybka [KSIĄŻKA]

Czy uważasz, że twoje życie jest spokojne i bezpieczne? Charlotte właśnie tak myśli o swoim. Tworzy wraz z mężem i córką kochającą się rodzinę, jest znaną w kraju lekarką, a pacjenci doceniają jej wiedzę i umiejętności. Przypadkiem jednak zostaje świadkiem potwornej zbrodni. Wtedy dociera do niej, że oczy, w które co dzień patrzyła z ufnością, należą do mordercy, i że teraz to ona znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Czy zdoła uciec przed zagrożeniem? Czy zdąży uchronić kolejną potencjalną ofiarę przed zabójcą, który rusza za nimi w pościg? Sprawdź, co może się wydarzyć, kiedy roztrzaskuje się iluzja szczęścia, a spod niej wyłania się ktoś, kogo trudno się było spodziewać. Usiadła ciężko na kamiennych schodkach prowadzących do monumentu i się rozpłakała. Nie ze strachu. Płakała z bezsilności, z potężnego zmęczenia, z bólu fizycznego, z głodu i z poczucia, że jej życie okazało się kompletnym kłamstwem. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Pozwól, by strach przeniknął cię do szpiku kości

Dokąd uciec przed osobą, która zna cię najlepiej na świecie?

Charlotte wiedzie szczęśliwe życie ma kochającego męża, zdolną córkę i pracę, w której się spełnia. Ale sielanka nie trwa wiecznie. Po powrocie z wyjazdu służbowego Charlotte zastaje w domu swojego ukochanego męża w łóżku z inną kobietą. Nagą. I martwą.

W jego oczach, w które zwykła wpatrywać się z czułością, dostrzega po raz pierwszy nieznajomy błysk już wie, że oczy te należą do bezlitosnego mordercy. Na zawsze zapamięta tę ciemność, strach, potworny ból i jego miłość jej życia z krwią na rękach.

Charlotte wie jedno: musi za wszelką cenę ukryć siebie i swoją córkę w bezpiecznym miejscu, zanim staną się kolejnymi ofiarami. I musi zrobić to sama, bez niczyjej pomocy. Bo kto uwierzy spanikowanej kobiecie, że ten sympatyczny facet, komendant policji w Reykjavku, wzorowy mąż i ojciec, zabił z zimną krwią, a teraz ruszył w morderczy pościg za własną żoną? Nawet Charlotte trudno w to uwierzyć.

Z gardła wydarł jej się jęk, zduszony przez zaklejone taśmą usta.

Uważnie na nią patrzył. Na jej posiniaczoną twarz, podbite prawe oko, ślady podduszania na szyi, przypalenia papierosem na ramionach. Chwycił ją za biodra i wysunął lekko do siebie, jednocześnie napierając na nią swoim ciałem. Tak, aby go poczuła.