Jest to najgłośniejsza w świecie powieść chińska z klasycznego kanonu literatury pięknej. Dziełu temu, które porównać można z „Dekameronem” Boccaccia, towarzyszyła od początku atmosfera skandalu ze względu na jego wybujały erotyzm łamiący bariery zwyczajowej pruderii, naturalistyczne opisy romansowych perypetii głównego bohatera i jego sześciu żon oraz tłumu kochanek. W intencji autora jednak miała to być zjadliwa karykatura czasów mu współczesnych, tj. zepsutej do cna, zmierzającej do zguby epoki Mingów. Dziś treści polityczne zwietrzały, a pozostał wspaniały korowód zdarzeń i postaci uwikłanych w niezmienne ludzkie pragnienia i namiętności. Jest rok 1936, Simone Sauvelle po śmierci męża zostaje praktycznie bez środków do życia. Dzięki pomocy sąsiada udaje jej się dostać pracę jako ochmistrzyni normandzkiej rezydencji Lazarusa Janna, wynalazcy i właściciela fabryki zabawek. Pani Sauvelle wraz z dziećmi: 14-letnią Irene i młodszym Dorianem wyjeżdża do Normandii. Podczas pierwszej wizyty u gospodarza rodzina Sauvelle zostaje oprowadzone po części domu pełnego przedziwnych mechanicznych zabawek. Dowiaduje się również o dziwnej chorobie żony Lazarusa. Po pewnym czasie Irene zaprzyjaźnia się z Hannah, kucharką wynalazcy, dzięki której poznaje Ismaela. Kiedy Hannah zostaje odnaleziona martwa, Irene i Ismael postanawiają zgłębić tajemnicę jej śmierci. Aby tego dokonać, będą musieli rozwiązać szereg zagadek związanych z Lazarusem i jego żoną.
Czyta: Piotr Fronczewski