Świętowanie życia - Ewa Woydyłło [KSIĄŻKA]

Ewa Woydyłło o sztuce codzienności, mocy optymizmu, poczuciu wartości i budowaniu relacji.

Sekrety kobiet, Buty szczęścia i Droga do siebie - książki, które uczą świętowania życia. Inspirują do podróży w głąb siebie i pomagają znaleźć w każdej i w każdym z nas to, co najlepsze i najcenniejsze. Przyjąć i zrozumieć to, co nie najłatwiejsze.

\"Świętowanie ozdabia szarą codzienność niczym piękna broszka zdobiąca prostą suknię. Czy świętować trzeba? Może niekoniecznie trzeba, ale warto, bo wynika z tego wiele pożytków, jak choćby oderwanie się od monotonii, a przede wszystkim zwykła przyjemność.

Jest sposób, aby ze zwykłego dnia uczynić święto i żeby mimo braku fanfar uhonorować swoje ciche triumfy. Takim sposobem jest obdarowanie siebie odrobiną luksusu. Czymś uroczystym. Odświętnym. Pięknym. Nie chodzi o gromadzenie przedmiotów. Chodzi o obdarowanie siebie, od czasu do czasu, jakimś symbolem niepowszedniości, który nada uroczysty ton codzienności i uczyni świętem ?dzień jak co dzień?. Należy siebie wyróżniać i nagradzać. Nie czekając na innych, sami sobie możemy zafundować chwilę poczucia wyjątkowości\". (fragment książki)

Ewa Woydyłło o sztuce codzienności, mocy optymizmu, poczuciu wartości i budowaniu relacji.

Sekrety kobiet, Buty szczęścia i Droga do siebie - książki, które uczą świętowania życia. Inspirują do podróży w głąb siebie i pomagają znaleźć w każdej i w każdym z nas to, co najlepsze i najcenniejsze. Przyjąć i zrozumieć to, co nie najłatwiejsze.

"Świętowanie ozdabia szarą codzienność niczym piękna broszka zdobiąca prostą suknię. Czy świętować trzeba? Może niekoniecznie trzeba, ale warto, bo wynika z tego wiele pożytków, jak choćby oderwanie się od monotonii, a przede wszystkim zwykła przyjemność.

Jest sposób, aby ze zwykłego dnia uczynić święto i żeby mimo braku fanfar uhonorować swoje ciche triumfy. Takim sposobem jest obdarowanie siebie odrobiną luksusu. Czymś uroczystym. Odświętnym. Pięknym. Nie chodzi o gromadzenie przedmiotów. Chodzi o obdarowanie siebie, od czasu do czasu, jakimś symbolem niepowszedniości, który nada uroczysty ton codzienności i uczyni świętem dzień jak co dzień. Należy siebie wyróżniać i nagradzać. Nie czekając na innych, sami sobie możemy zafundować chwilę poczucia wyjątkowości". (fragment książki)