Szczęście a polityka. Aretologiczne podstawy politologii Platona i Arystotelesa - Zbigniew Zańpuch [KSIĄŻKA]

Książka jest kolejną pozycją w serii wydawniczej "Scripta Philosophiae Classicae" i drugą z prac w tej serii dotyczących greckiej aretologii, tym razem społecznych uwarunkowań realizacji cnoty-arete w nawiązaniu do tekstów Platona i Arystotelesa. Autor przypomina klasyczną koncepcję polityki jako działalności ludzkiej związanej z moralnością. Sięgając do Platońskiej i Arystotelesowskiej aretologii autor ukazuje istotę klasycznie rozumianej filozofii polityki, która wiązała organizację poszczególnych kręgów życia społecznego z kształtowaniem sprawności (cnót) moralnych. Celem tak rozumianej polityki jest pełnia rozwoju człowieka, a więc jego szczęście. Autor ukazuje najpierw przyjaźń jako podstawowy warunek spełniania się arete w relacjach międzyludzkich, a następnie główne obszary życia społecznego, jak gospodarka i polityka, w których realizuje się arete. Za Platonem i Arystotelesem autor wydobywa znaczenie państwa-polis jako miejsca spełniania się człowieka, ukazując podobieństwa i różnice w politologii obu myślicieli. Książka jest kolejną pozycją w serii wydawniczej Scripta Philosophiae Classicae i drugą z prac w tej serii dotyczących greckiej aretologii, tym razem społecznych uwarunkowań realizacji cnoty-arete w nawiązaniu do tekstów Platona i Arystotelesa. Autor przypomina klasyczną koncepcję polityki jako działalności ludzkiej związanej z moralnością. Sięgając do Platońskiej i Arystotelesowskiej aretologii autor ukazuje istotę klasycznie rozumianej filozofii polityki, która wiązała organizację poszczególnych kręgów życia społecznego z kształtowaniem sprawności (cnót) moralnych. Celem tak rozumianej polityki jest pełnia rozwoju człowieka, a więc jego szczęście. Autor ukazuje najpierw przyjaźń jako podstawowy warunek spełniania się arete w relacjach międzyludzkich, a następnie główne obszary życia społecznego, jak gospodarka i polityka, w których realizuje się arete. Za Platonem i Arystotelesem autor wydobywa znaczenie państwa-polis jako miejsca spełniania się człowieka, ukazując podobieństwa i różnice w politologii obu myślicieli.