Sztuka Towarzyszenia Innym Poprzez Rozmowy Indywidualne Cz. III - o. Mieczysław Kożuch SJ [KSIĄŻKA]

Obecna sesja jest trzecim etapem w refleksji nad wychowaniem i formacją. W dwu poprzednich rozważyliśmy teorie wychowawcze, następnie spojrzeliśmy na cechy formatora, trzeci etap refleksji będzie dotyczył osoby wychowanka. Pragniemy podczas sesji wejść jeszcze bardziej w sztukę towarzyszenia indywidualnego, bo takie rozumienie wychowania jest najważniejsze i najbardziej przynoszące owoce, jakich spodziewa się Kościół po formacji. Wychowankowi nie tylko należy kompetentnie towarzyszyć, ale mamy także wspomagać go - czyniąc to metodycznie - w zdobywaniu, czy rozwijaniu pewnych cech, które ułatwiają dojrzałą pracę nad sobą. Omówimy w różnych aspektach złożony świat motywacji wychowanka, zobaczymy, co znaczą pragnienia, bez których nie jest do pomyślenia żaden wzrost. Rozważymy pewne konkretne cechy wychowanka, bez których towarzyszenie jest bezproduktywne. Głównie będzie chodzić o postawę zaufania, rozwoju zdolności samoobserwacji, znoszenia napięć, wyrabianie wytrwałości i doprowadzania do decyzji.