Współczesna sztuka jest dla większości jej odbiorców zjawiskiem problematycznym. Trudność w jej odbiorze, w określeniu jej roli i wartości utrudnia zanegowanie i przewartościowanie tradycyjnych estetycznych jakości z pięknem na czele. Jednakże współczesna sztuka jest faktem, od którego nie da się uciec. I właśnie z tym faktem mierzy się Umberto Eco, stając się przewodnikiem po meandrach współczesnej sztuki i estetyki.
Wątkiem przewodnim wszystkich esejów zawartych w tym zbiorze jest problem współczesnej sztuki i jej definicji. Tradycyjne pojęcia teoretyczne zostają tu poddane próbie konfrontacji z poetykami współczesnymi, w tym obszarze, gdzie pozornie roztapiają się wszelkie definicje teoretyczne wypracowane przez dotychczasową estetykę. W efekcie otrzymujemy propozycję sprawdzenia, jak narzędzia wypracowane przez estetykę spekulatywną mogą ciągle jeszcze być użyteczne dla "ujęcia w formę" najbardziej radykalnych przejawów eksperymentalnej sztuki współczesnej.