Tarot Na Wszystkie Talie - Bernd A. Mertz [KSIĄŻKA]

Spis treści:
Wprowadzenie 7
Dla kogo przeznaczona jest ta książka? ..... 7
Skąd pochodzi Tarot? ..... 8
Do czego służy Tarot? ..... 11
TAROT ..... 15
Karty Wielkich Arkanów ..... 17
Głupiec ..... 18
Mag ..... 21
Arcykapłanka ..... 24
Władczyni ..... 27
Władca ..... 30
Arcykapłan ..... 33
Decyzja ..... 36
Rydwan (Wóz Triumfalny) ..... 39
Sprawiedliwość ..... 42
Eremita ..... 45
Koło Fortuny ..... 48
Moc ..... 51
Zawieszony ..... 54
Śmierć ..... 57
Umiarkowanie ..... 60
Diabeł ..... 63
Wieża ..... 66
Gwiazda ..... 69
Księżyc ..... 72
Słońce ..... 75
Zmartwychwstanie ..... 78
Wszechświat ..... 81
Głupiec ..... 84
Rozkładanie kart ..... 87
Test wstępny ..... 88
Wewnętrzna rozterka ..... 90
Droga siedmiu kart ..... 92
Wyrocznia ..... 94
Egipska gwiazda przewodnia ..... 97
Odpowiedź sfinksa ..... 99
Odpowiedź sfinksa ? inny wariant ..... 101
Pięć wielkich postaci ..... 104
Informacja ..... 107
Krzyż celtycki ..... 109
Drzewo osobiste ..... 113
Zegar przeznaczenia ..... 116
Rada Ozyrysa ..... 118
Wybór między dwiema lub trzema osobami ..... 122
Ryzyko ..... 125
Władca staje się Głupcem a Głupiec Władcą ..... 129
Głupiec wyrusza na wędrówkę ..... 133
Głupiec na celowniku ..... 136
Piramida ..... 139
Portale przeszłości ..... 142
Test końcowy ..... 146
Literatura ..... 147
Spis wykorzystanych w książce kart ..... 148


Fragment:
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Jeszcze nigdy karty Tarota nie cieszyły się taką popularnością jak obecnie. Niezliczone, znane od dawien dawna talie kart wykorzystywane są do poznawania ludzkiego wnętrza, do szukania odpowiedzi na pytania z tym związane lub do medytacji. Na rynku pojawiają się wciąż nowe talie. Można wręcz mówić o zalewie kartami Tarota, co sprawia, że każdy, jeśli tylko tego pragnie, może znaleźć talię dla siebie, odpowiadającą jego upodobaniom.
Najczęściej karty Tarota wykorzystuje się do wróżenia, by znaleźć porady dla innych lub by poznać samego siebie. Dlatego niezbędna jest wiedza o znaczeniu poszczególnych kart i o sposobie ich interpretacji.
Właściwie każda talia powinna posiadać towarzyszące jej opisy. Ale są one czasami tak różne do poszczególnych talii, że łatwo się w nich zagubić. Jednak z każdą talią Tarota, a tym samym i z poszczególnymi kartami wiążą się te same interpretacje.
Tarot jest prastary. Od ponad 2000 lat pojawiają się te same rysunkowe motywy na kartach, symbolizujące jakiś fragment najstarszej ludzkiej wiedzy. Każda karta dobrej talii Tarota mówi to samo, jeśli pominiemy niewielkie i mało istotne różnice. A zatem można zadowolić się jedną dobrą książką z opisami, wybierając jednak karty kierujemy się własnymi upodobaniami i gustami. Ta książka zawiera wskazówki, jak korzystać z różnych talii, a jednocześnie przedstawia talie dobre i sprawdzone w praktyce, ułatwiając tym samym wybór początkującym.
Skąd pochodzi Tarot?
Odkąd potrafimy myśleć, próbujemy poznawać przyszłość. Osobę, której przypisywano tę umiejętność, nazywa się do dziś w języku niemieckim tym, który mówi prawdę1 . Słowo to pochodzi od zwrotu mówić prawdę, ponieważ ten, kto potrafi poznać przyszłość, musi umieć obiektywnie spojrzeć na siebie samego zarówno w kontekście przeszłości, jak i przyszłości. Tylko ten, kto zna przeszłość pozna przyszłość. Na mozaikach w Muzeum w Olimpii wróżbita zajmuje miejsce między władcami i bogami. Także i dziś często przepowiada się przyszłość, a poznaje się ją najczęściej przez karty.
Wśród całej palety kart wróżebnych szczególne miejsce zajmuje Tarot. Zwłaszcza 22 karty Wielkich Arkanów, bez wątpienia, nadają się najbardziej do wróżenia, ponieważ odzwierciedlają one symbolicznie wszystkie doświadczenia, które mogą spotkać człowieka w życiu. Dotyczy to zarówno miłości, śmierci, stosunku do rodziców i innych autorytetów, chorób, różnych namiętności, małżeństwa. Czy chodzi o wieczne poszukiwanie nowych dróg, czy o marzenia i codzienne wybory żadna inna talia kart nie potrafi nawet w przybliżeniu tak dokładnie na nie odpowiedzieć. W Wielkich Arkanach kryje się bogactwo doświadczeń i wiedzy tysięcy lat aktualne do dziś.
A skąd pochodzi Tarot? To pytanie, na które do dziś nie odpowiedziano w sposób jednoznaczny, ponieważ brak wystarczających dowodów, aczkolwiek przypuszczać można, że podstawowe motywy przedstawione na tych kartach pochodzą ze starożytnego Egiptu.
Pod koniec XVIII stulecia francuski ezoteryk Court de Gebelin twierdził, że wszelkie mądrości starożytnego Egiptu odnalazł w pewnej książce, która zawierała całą wiedzę biblioteki aleksandryjskiej. Być może tą książką był właśnie Tarot. Autor niniejszej książki zachęcony tymi informacjami poszukiwał w Egipcie prastarych motywów występujących w Tarocie. I znalazł wszystkie 22 rysunki w świątyniach, w grobowcach, na obeliskach. Egipcjanie z pewnością nie znali jeszcze żadnej talii kart. Tych motywów brak także na papirusach, ale pozostały wykute w kamieniu.
Starożytni Egipcjanie postrzegali wszystko w obrazach. Słowo hieroglif oznacza święty obraz.
Przed tymi obrazami siadali codziennie początkujący kapłani, pragnący stać się wtajemniczonymi (adeptami) i pojąć sens świętych znaków. Opisuje to Woldemar von Uxkull w swojej książce Wtajemniczenie w starożytnym Egipcie (Die Einweihung im alten Ägypten).
Na kilka wieków jakby zapomniano o tych obrazach. Pojawiły się na nowo w średniowieczu. Paracelsus (1493 ? 1541) pisząc o nich sądził, że pochodzą one z Babilonii, ale zakładał jednocześnie, że motywy te mogą być jeszcze starsze. W czasach wielkiego Paracelsusa obrazy z kart były w Europie już znane. Na początku XIV stulecia sądzono, że karty pochodzą od Saracenów. Tak nazywano wtedy w Europie wszystkie ludy muzułmańskie.
W kronice włoskiego miasta Viterbo z 1379 r. istnieje wzmianka o grze w karty pochodzącej z Serasiny. Z piętnastego wieku znamy sławną talię Mantegna oraz tzw. Tarot Viscontich.
Słowo Tarot pisano często w następujący sposób:
T
O A
R
Zapis taki pozwala na odczytywanie go jako Rota, co oznacza królewską drogę. Narzuca się tu analogia do astrologii, często określanej jako wiedza królewska.
Inni autorzy są zdania, że karty pochodzą z Włoch, a przywiozły je ze sobą do Europy ludy wędrowne. To możliwe, ale motywy na nich z pewnością pochodzą z Egiptu. Mogły one również dotrzeć do Europy przez Indie. Pierwszy wielki boom talie tych kart przeżyły w XVIII wieku, kiedy to korzystano z nich w wielu kółkach ezoterycznych, pojawiających się wtedy jak grzyby po deszczu. Wtedy to odkryto głęboki sens tych rysunków. Wcześniej znaczenie ich łączono raczej z nazwą karty. Nazw takich, jak Głupiec, Diabeł, Władca używano raczej w znaczeniu dosłownym, a nie przenośnym, symbolicznym. Kiedyś określano kartę nr 6 jako Kochanków, tylko dlatego, że mężczyzna stoi między dwiema kobietami, które jak się wydaje, walczą o niego. W ten sposób często interpretuje się tę kartę, chociaż o żadnej walce tu nie może być mowy. Zupełnie przeoczono, że strzała, którą wypuszcza Kupido lub Amor skierowana jest w głowę. Chodzi więc tu nie tyle o uczucia, lecz o decyzje podejmowane w głowie, czyli w naszym umyśle.