Teatr w obliczu wojny. Życie teatralne we Lwowie, Białymstoku i Wilnie w czasie II wojny światowej. Teatr wobec inwazji rosyjskiej na Ukrainę - Piotr Horbatowski [KSIĄŻKA]

Teatr w obliczu wojny to pierwsza publikacja, która łączy doświadczenia artystów z czasów II wojny światowej i współczesnej rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Autorzy analizują, jak teatr funkcjonował pod okupacją sowiecką i jak odpowiada dziś na brutalną agresję Rosji. Książka prezentuje, w jaki sposób scena staje się miejscem oporu, pamięci i solidarności w obliczu przemocy i ideologicznego zniewolenia. Opisuje zmagania artystów ze Lwowa, Wilna i Białegostoku z narzuconą propagandą oraz dramatyczne wybory twórców w czasach terroru. W części współczesnej przedstawia siłę ukraińskiego teatru jako przestrzeni terapii, edukacji i walki o tożsamość. Pokazuje reakcję polskich środowisk na wojnę u sąsiada - współpracę, gesty solidarności i nowy język sceniczny. To książka o sztuce, która nie milknie w obliczu zbrodni, i o ludziach, którzy mimo represji budują wspólnotę. Dla czytelników zainteresowanych kulturą, historią i życiem w czasach kryzysu - lektura obowiązkowa.

Niczym w zwierciadle przeglądają się w monografii dwie epoki, trzy nacje, trzy narody uwikłane w konflikt z rosyjskim agresorem, rzutujący na tryb pracy teatrów i postawy związanych z nimi artystów. Autorzy zgromadzonych tu tekstów - badacze z Polski, Ukrainy i Litwy - prezentując udokumentowaną źródłami historycznymi refleksję nad mało znanymi (albo odległymi w czasie, bo przypadającymi na lata 1939-1945, albo niedawnymi, rozgrywającymi się na naszych oczach) wydarzeniami zogniskowanymi na teatrze, budują swoistego rodzaju dialog kulturowy między sąsiednimi krajami, które ujęte w sieć historycznych rozliczeń w obliczu wojny mogą odkryć wspólnotę doświadczeń.

Z recenzji dr hab. Doroty Fox, prof. UŚ

Dr hab. Piotr Horbatowski w pracy naukowej koncentruje się na badaniu dziejów aktywności teatralnej Polaków poza granicami kraju, ze szczególnym uwzględnieniem terenów Wschodu i Dalekiego Wschodu. Jest autorem monografii poświęconych polskiemu życiu teatralnemu w Ukrainie. Na gruncie glottodydaktyki interesują go innowacyjne, niekonwencjonalne metody nauczania. Jest autorem metody nauczania języka polskiego przez teatr, jak również wykorzystania redakcji gazety studenckiej do nauczania języka i kultury polskiej. Pracował za granicą w charakterze Visiting Professor w: University of Connecticut, Central Connecticut State University, Indiana University (USA), Tokyo University of Foreign Studies (Japonia), Hankuk University of Foreign Studies (Korea Południowa), Guangdong University of Foreign Studies (Chiny). W latach 2005-2009 oraz 2011 - 2012 pełnił funkcję dyrektora Szkoły Języka i Kultury Polskiej UJ. W latach 2012 - 2016 był dyrektorem Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie UJ. Od roku 2021 jest dyrektorem Instytutu Glottodydaktyki Polonistycznej UJ.

Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu Ministra Edukacji i Nauki pod nazwą \"Nauka dla Społeczeństwa\", nr projektu NdS/538503/2022/2022, kwota dofinansowania 395 922,69 zł. Publikacja powstała jako rezultat Międzynarodowej Konferencji Naukowej \"Teatr w obliczu wojny - życie teatralne we Lwowie, Białymstoku i Wilnie w czasie II wojny światowej\".

Teatr w obliczu wojny to pierwsza publikacja, która łączy doświadczenia artystów z czasów II wojny światowej i współczesnej rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Autorzy analizują, jak teatr funkcjonował pod okupacją sowiecką i jak odpowiada dziś na brutalną agresję Rosji. Książka prezentuje, w jaki sposób scena staje się miejscem oporu, pamięci i solidarności w obliczu przemocy i ideologicznego zniewolenia. Opisuje zmagania artystów ze Lwowa, Wilna i Białegostoku z narzuconą propagandą oraz dramatyczne wybory twórców w czasach terroru. W części współczesnej przedstawia siłę ukraińskiego teatru jako przestrzeni terapii, edukacji i walki o tożsamość. Pokazuje reakcję polskich środowisk na wojnę u sąsiada - współpracę, gesty solidarności i nowy język sceniczny. To książka o sztuce, która nie milknie w obliczu zbrodni, i o ludziach, którzy mimo represji budują wspólnotę. Dla czytelników zainteresowanych kulturą, historią i życiem w czasach kryzysu - lektura obowiązkowa.

Niczym w zwierciadle przeglądają się w monografii dwie epoki, trzy nacje, trzy narody uwikłane w konflikt z rosyjskim agresorem, rzutujący na tryb pracy teatrów i postawy związanych z nimi artystów. Autorzy zgromadzonych tu tekstów - badacze z Polski, Ukrainy i Litwy - prezentując udokumentowaną źródłami historycznymi refleksję nad mało znanymi (albo odległymi w czasie, bo przypadającymi na lata 1939-1945, albo niedawnymi, rozgrywającymi się na naszych oczach) wydarzeniami zogniskowanymi na teatrze, budują swoistego rodzaju dialog kulturowy między sąsiednimi krajami, które ujęte w sieć historycznych rozliczeń w obliczu wojny mogą odkryć wspólnotę doświadczeń.

Z recenzji dr hab. Doroty Fox, prof. UŚ