Technika prawodawcza II Rzeczypospolitej - Krzysztof Koźmiński [KSIĄŻKA]

Słyszy się często opinię, że obowiązujące w Polsce prawo jest kiepskiej jakości: niejasne, wewnętrznie sprzeczne, napisane niezrozumiałym językiem, wyrażone nadmiernie rozwlekłymi przepisami. Podlega ciągłym zmianom, zawiera luki, nieuzasadnione wyjątki, a nawet rozwiązania retroaktywne. Stan prawodawstwa budzi słuszną krytykę ze strony obywateli, przedsiębiorcĂłw, komentatorĂłw życia publicznego i samych prawnikĂłw. Marnym pocieszeniem jest fakt, iż zarzut inflacji legislacyjnej formułuje się rĂłwnież w krajach zachodniej Europy, a prawo unijne bywa jeszcze ostrzej krytykowane. W tym kontekście wspominany jest nieraz "złoty okres polskiej legislacji", czyli czasy Drugiej Rzeczypospolitej, z ktĂłrymi kojarzy się działalność Komisji Kodyfikacyjnej i jej słynne dzieła, w tym Kodeks zobowiązań oraz tzw. kodeks karny Makarewicza. Niniejsza książka prezentuje odpowiedź na dwa zasadnicze pytania: na ile uzasadnione jest optymistyczne wyobrażenie o jakości polskiej legislacji dwudziestolecia międzywojennego oraz czy wypracowana sto lat temu technika prawodawcza zachowuje aktualność we wspĂłłczesnych realiach Trzeciej Rzeczypospolitej. SposĂłb redagowania ustaw i innych aktĂłw normatywnych należy do istotnych elementĂłw prawnej i prawniczej tradycji poszczegĂłlnych państw. Obecny polski styl legislacyjny stanowi w dużym stopniu kontynuację reguł wypracowanych, nie bez trudności, w II Rzeczypospolitej - ktĂłre zaczęto kodyfikować od 1929 r. Autor przedstawia kształtowanie się i stan z 1939 r., jak je już wĂłwczas nazwano, "zasad techniki prawodawczej", starając się uczynić to w sposĂłb nie tyle systematyczny, ile tłumaczący źrĂłdła obecnych zasad techniki prawodawczej, ktĂłre uznaje się za standardy prawidłowej legislacji, odpowiadające konstytucyjnej zasadzie demokratycznego państwa prawnego. Książka wypełnia tym samym odczuwalną lukę w naszej literaturze prawniczej. prof. dr hab. Hubert Izdebski

Dzięki monografii autora przekonujemy się, że korzenie wspĂłłczesnej techniki prawodawczej tkwią w czasach Drugiej Rzeczypospolitej. Już wĂłwczas zdawano sobie sprawę z tego, jak ważna jest umiejętność prawidłowego formułowania przepisĂłw prawnych. W najogĂłlniejszym sensie stanowi ona przedmiot niniejszego opracowania. Autor omawia pierwsze uregulowania prawne oraz praktykę legislacyjną, a także wskazuje popełniane wĂłwczas błędy. Opracowanie jest wartościowego rĂłwnież dlatego, że dotychczas zagadnienia z zakresu legislacji, zwłaszcza tej dawniejszej, nie były poddane tak rozległej analizie.dr hab. Izabela Lewandowska-Malec, prof. UJ-u