Teoria Ruchów Vorbla - T. Białkowski [KSIĄŻKA]

Polskie Radio Olsztyn Białkowski to znakomity realista i kreator, budujący postacie, sytuacje, sposoby myślenia i wielorakie, czasem mocno wobec siebie opozycyjne hierarchie wartości, charakteryzujące jego bohaterów na podobieństwo żywych ludzi.

09.06.11 Magdalena Zimniak Piszę, więc jestem Białkowski porusza kwestie bardzo poważne, bawiąc się słowem, a również, mam wrażenie, czytelnikiem.

więcej...

09.06.11 Izabela Sikora Lectorium. Nieskończoność czytania To nie są bohaterowie, których można lubić. Jednakże warto sobie uświadomić, że istnieją. Zarówno w literaturze, jak i w życiu.

więcej...

07.06.11 Joanna Swojak dlaLejdis.pl Nuda w związku, spotkania z kochankami, zdrady i kłamstwa, które ostatecznie zawsze wychodzą na jaw, problemy z pracą, szkołą, stosunki międzypokoleniowe...

więcej...

01.06.2011 Agnieszka Lingas-Łoniewska agnesscorpio.blogspot.com Niesamowita lektura, wciągająca, porywająca, nie dająca odłożyć się na później. Budzi refleksje, prowokuje pytania, obnaża bezlitosną prawdę o człowieku.

więcej...

Rozmawia Janina Koźbiel JanKa Zna Pan "Cząstki elementarne" Houellebecqa? Kiedy czytałam najnowszą Pańską powieść, miałam nieodpartą potrzebę porównywania jej z dziełem Francuza. Czy było to skojarzenie zasadne? Jaki jest Pański odbiór Houellebecqa?

Rozmawia Urszula Pawlicka artPapier "Teoria ruchów Vorbla" to kolejna Twoja pozycja poruszająca problem toksycznych układów międzyludzkich...

więcej...

Bohaterem Teorii ruchów Vorbla jest tak naprawdę ludzki los - jego zwroty, zawirowania, paradoksy, zapętlone sytuacje, które nie przynoszą łatwych rozwiązań. Autor wprowadza liczną plejadę postaci, a każda z nich - swoją historię. Główna postać opowieści bynajmniej nie jest osobowością świetlaną: profesor fizyki, początkowo idealista, potem oportunista, mistrz pozorów. Wszystkie postacie łączy jedna właściwość - popadanie w skrajności. Jakby na złość współczesnemu światu, którego korporacyjna poprawność głośno domaga się od nas umiaru i racjonalizmu w różnych dziedzinach życia. Białkowski nie poddaje się modnym manierom artystycznym, a język jego prozy reaguje na rozmaite możliwe do usłyszenia w rzeczywistości tony i sposoby mówienia, zgodne z psychologiczną konstrukcją bohaterów. Wszystko to kształtuje wyrazistość i plastyczność utworu. Czytając, mocą wyobraźni od razu znajdujemy się wewnątrz stworzonego przez pisarza kręgu ludzi i ich spraw.
Włodzimierz Kowalewski
Od autora:
Pragnąłem napisać przewrotną opowieść o rodzinie. Historię o rozpadzie więzi. Tytułowy Vorbl, wierząc w naukowe objaśnianie świata, pozostaje bezradny w stosunku do własnych emocji i do osób, które są tak naprawdę sobie obce, choć należą do rodziny. Metaforyczne potraktowanie teorii, przywołanej na wykładzie z fizyki, odsłania nie tylko niemożność porozumienia się, ale też bezpowrotną stratę tego, co wydawało się nie do zniszczenia: miłości, przyjaźni, wierności, ideałów. To również historia o samotności, o robieniu dobrej miny do złej gry, o życiu przegranym, choć pozornie zwieńczonym sukcesem.