The Beat Freaks: Leon [CD]

Nakładem duńskiego wydawnictwa Geteway Music ukazuje się debiutancki album grupy The Beat Freaks - "Leon". Na krążek weszło 9 autorskich kompozycji z pogranicza jazzu z elementami bluesa, muzyki etnicznej, ludowej i improwizowanej. Płyta "Leon" to próba muzycznego zilustrowania życia i twórczości Leona Kokakiewicza - fikcyjnej postaci stworzonej przez zespół - barda miejskiego z czasów gwałtownego rozwoju przemysłu. Wizjonerskie idee, inspiracja maszynami oraz nieskromne ilości porzeczkowego trunku dały nieoczekiwaną mieszankę rytmów, brzmień i melodii. Zespół The Beat Freaks stara się oddać te niepowtarzalne pomysły przy pomocy współczesnych instrumentów, które zresztą przewidział już 200 lat temu sam Leon Kokakiewicz. Ale to nie wszystko - innowacja była bowiem nadrzędna ideą industrialnego barda, dlatego Beat Freaks tworzy coraz to nowszą muzykę, która śmiało patrzy wprzód! Zespół założył w 2014 roku Michał Starkiewicz (gitara), który do współpracy zaprosił Tomka Licaka (saksofon tenorowy) i Pawła Grzesiuka (bas) oraz mieszkającego na stałe w Kopenhadze - Radka Wośko (perkusja). Po kilku sesjach powstał materiał, który został z zaprezentowany w Szczecinie w roku 2015 oraz w Christiania Jazz Club w Kopenhadze w lutym 2016 roku. Autorem większości kompozycji jest lider zespołu - Michał Starkiewicz. Oba koncerty zostały bardzo ciepło przyjęte przez publiczność, co zaowocowało trasą koncertową w Polsce oraz wejściem do studia. W marcu 2016 roku w Studio Soyuz w Łodzi zespół nagrał swój debiutancki album, który miał swoją premierę w październiku tegoż roku. Debiutancka płyta "Leon" ukazała się na rynku nakładem wydawnictwa Gateway Music z Danii. Album został bardzo ciepło przyjęty zarówno przez krytyków muzycznych jak i przez muzyków. Muzycy uciekaja? od utartych schematów jazzowych form proponuja?c muzyke?, która jest swoista? opowies?cia?. W ich muzyce znajdziemy inspiracje i zapoz?yczenia zarówno z muzyki słowian?skiej, ludowej, etnicznej czy wre?cz rockowej. Jednocześnie muzyka zespołu pozostaje s?wiez?a nawia?zuja?c do brzmienia współczesnego jazzu. Znakiem szczególnym zespołu jest niecodzienne i otwarte podejście do formy utworu i aranżacji. "Wędrowcy znają miejsca i ludzi. Na ogół wędrują samotnie, ale niekiedy spotykają innych wędrowców, wtedy zdarza im się iść kawałek razem. Są, gdy trzeba, barwnie nieobliczalni, gdy trzeba, szaro-normalni, ale za to zawsze dyskretni, bo ich wędrowanie to sprawa dalece poufna, nie są przecież łazikami, czy włóczęgami. Wędrowcy to mistrzowie w swoim fachu, przecież wędrują jak nikt inny. Czasem jedzą śniadanie, a czasem to zupełnie inny, trudny do zakwalifikowania w porze dnia posiłek. Pora dnia i nocy nie dotyczy wędrowca, ważne, żeby nie padało. Rzadko kiedy kilku wędrowców zbiera się w drużynę i wyznacza wspólny cel wędrówki. Ale gdy zdarzy się takie wędrowne święto, wtedy ich doświadczenia splatają się we wspólny warkocz, a kilka wędrówek w jednym czasie, celu i kierunku staje się wędrówką-ponad-wszystkie-wędrówki. Wtedy wędrowcy rozmawiają ze sobą, a gdy ktoś ma wiele szczęścia, udaje mu się podsłuchać chociaż trochę. Bo to są fascynujące historie. Historie przeżyte i zasłyszane, prawdziwe i dobrze zmyślone, przeszyte wiatrem Danii, Ameryki, Polski, co w sumie nie ma znaczenia, tak miejsce, jak czas akcji. Muzyka wędrowców jest wędrowna, jak to muzyka. Nie jest z pewnością łatwa, tak samo jak wędrówka, ale tak samo konsekwentnie zmierza do celu. Skoro ktoś czyta teraz te słowa to znaczy, że już wyruszył. To dobra decyzja, chociaż nieznane są jej skutki, tak jak cel wędrówki wędrowców. Pewnym natomiast jest, że ta podróż doprowadzi do szczęśliwej przystani, chociaż nikt nie wie jakiej. Szczęśliwej drogi! Piotr Baron (saksofonista jazzowy)