Till Bronner: The Movie Album [CD]

Od samego początku swojej 20 letniej już dziś kariery, najbardziej znany niemiecki trębacz wielokrotny laureat nagrody ECHO (niemiecki odpowiednik Grammy) - Till Bronner sięgał po zadziwiająco różne style muzyczne. Tym razem na najnowszym albumie "The Movie Album" artysta zabiera nas w długą podróż od melodii pochodzących ze złotej epoki Hollywoodu, aż do przebojów z dzisiejszych najbardziej kasowych filmów. Wiele z tych doskonale znanych melodii słyszymy w wersji instrumentalnej, podczas gdy w innych występują wokaliści. "Wszyscy wychowujemy się na filmach, których nie możemy zapomnieć", mówi Brönner. ?Nie jestem chodzącą encyklopedią kina, ale naprawdę myślę, że niektóre sceny filmowe wpłynęły na mnie i na moją muzykę." Na nagranie tego albumu Brönner wybrał legendarne Eastwest Studio na Sunset Boulevard w "fabryce snów" w Los Angeles, gdzie słynni kompozytorzy i wielkie orkiestry tworzyły muzykę do klasycznych filmów Hollywoodzkiego kina.. Till Brönner występuje z muzykami, którzy naprawdę znają swój fach; są wśród nich Mitch Forman, Chuck Loeb i Vinnie Colaiuta doświadczeni muzycy popowi i jazzowi, którzy brali udział w licznych nagraniach muzyki filmowej. Wybór utworów przez Tilla Brönnera świadczy także o jego dogłębnej znajomości repertuaru filmowego. Obejmuje on zarówno bogato zorkiestrowane melodie jak i wpadające w ucho przeboje. Interpretacja tęsknej tytułowej melodii z ?Cinema Paradiso" (1988) wytrzymuje porównanie z wersją oryginalną, nagraną przez samego Ennio Morricone, którego Brönner uważa za "najlepszego twórcę muzyki filmowej wszystkich czasów". Podczas pracy nad tym utworem Brönner wspominał lata swojego dzieciństwa, spędzone częściowo w Rzymie. "Kiedy oglądam ten film dzisiaj, rozpoznaje wiele miejsc. Ennio Morricone napisał prawie doskonałą melodię, która teoretycznie mogłaby istnieć poza filmem. Sposób łączenia akordów i logiczną konstrukcję tej kompozycji można porównać pod względem jakości z kompozycjami Johanna Sebastiana Bacha." Brönner gra tę cudowną melodię z nadzwyczajną delikatnością i czułością. Podobnie jak przy poprzednich albumach takich jak ?Oceana" (2006, która otrzymała złoto w Niemczech) oraz "Rio" (2008), Till Brönner zaprosił do współpracy czołowych wokalistów. Gregory Porter daje wspaniałą interpretację klasycznego utworu ?Stand By Me" z 1961, kompozycji która w 1986 stała się tytułową piosenką filmu pod tym samym tytułem. Porter prowadzi tu piękne "dialogi" z Brönnerem realizującym partię trąbki. Joy Denalane występuje w utworze ?As Time Goes By" (z filmu ?Casablanca",1942), kultowej melodii uosabiającej ekranowy romans Humphreya Bogarta z Ingrid Bergman, będącej prawdopodobnie najsłynniejszą piosenką z towarzyszeniem fortepianu w historii kina. Oczywiście Brönner i Denalane proponują indywidualną interpretację tego przeboju. "Nie trzeba obawiać się znanych utworów" mówi Brönner. "Ta piosenka była wykonywana przez tysiące artystów. Ale ja byłem przekonany, że mogę zaproponować coś osobistego." Młoda śpiewaczka i autorka tekstów, Lizzy Cuesta, córka gitarzysty i koproducenta tego albumu Chucka Loeba, śpiewa własną wersję światowego przeboju Henry Manciniego "Moon River" (z filmu Śniadanie u Tiffaniego,1961) i zamiast naśladować niezapomnianą kreację Audray Heapburn prezentuje współczesne spojrzenie na ten utwór. Czwartym wokalistą występującym na tej płycie jest sam Till Brönner, który wybrał sobie przebój ?Raindrops Keep Falling On My Head" (śpiewany przez Roberta Redforda i Paula Newmana w filmie ?Butch Cassidy And The Sundance Kid?,1969). Kołysząca, wpadająca w ucho melodia napisana przez Burta Bacharacha wydaje się specjalnie stworzona dla Brönnera. "Nastrój tej piosenki doskonale współgra z moim życiem wewnętrznym. Chociaż ta piosenka wydaje się łatwa to wcale taka nie jest. Musiałem się sporo napracować, zanim zdołałem ją właściwie zaśpiewać." W piosence ?My Heart Will Go On" (z "Titanica", 1997) trąbka dubluje głos śpiewaczki Céline Dion i dodaje jej nieoczekiwanie głębi i niuansów. W utworze "Forbidden Colours" (z filmu ?Merry Christmas, Mr. Lawrence" nakręconego przez prowokującego reżysera Nagisa Oshimę, 1983) trąbka Brönnera brzmi minimalistycznie. Dokładnie tak, jak mógłby sobie wyobrażać jej brzmienie kompozytor i jeden z głównych aktorów tego filmu Ryiuchi Sakamoto. Instrumentalna wersja Brönnera utworu Pharrella Williamsa "Happy" (z ?Despicable Me 2") jest przepełniona czystą radością. "Ta piosenka naprawdę okazała się ważniejsza i odniosła większy sukces niż film dla którego powstała" mówi Brönner. "Chcieliśmy ją po prostu zagrać. Wpadliśmy na ten pomysł jak już cała płyta była nagrana. W efekcie byłem bardzo...szczęśliwy!"