Triumf człowieka pospolitego - Ryszard Legutko [KSIĄŻKA]

Zarówno komunizm (socjalizm), jak i liberalna demokracja są ustrojami, które w zamierzeniu mają zmieniać rzeczywistość na lepszą. Są - jak się dzisiaj mówi obowiązującym żargonem - projektami modernizacyjnymi. Oba wyrastają z przekonania, że świat taki, jaki jest, nie może być tolerowany, że powinien być zmieniony, że to, co stare, powinno być zastąpione nowym. Oba są ustrojami silnie i - by tak rzec - niecierpliwie ingerującymi w materię społeczną i oba uzasadniają tę ingerencję argumentem, że prowadzi to do polepszenia stanu rzeczy przez "unowocześnienie". Fragment Wstępu Książka niniejsza traktuje o podobieństwach między komunizmem i socjalizmem a liberalną demokracją. Człowiek socjalistyczny i liberalno-demokratyczny nie tylko nie mają pamięci, lecz z nią walczą, relatywizują jej przekaz. Oba ustroje wytwarzają - przynajmniej w warstwie oficjalnej wykładni ideologicznej - takie nastawienie do świata, dzięki któremu człowiek czuje się znacznie swobodniej niż kiedykolwiek w przeszłości. Zrzuca z siebie ogromną część związków lojalnościowych i zobowiązań, jakie go do tej pory pętały: religijne, obyczajowe, narodowe, środowiskowe, tradycyjne, autorytetowe. We współczesnym świecie w coraz większym stopniu bierze się w obronę rzeczy wulgarne, brzydkie i oburzające, które naturalnie określają aspiracje człowieka liberalno-demokratycznego, co ten coraz śmielej i z coraz mniejszym wstydem potwierdza. Ryszard Legutko - profesor filozofii, naukowiec, publicysta i polityk, tłumacz i komentator dzieł Platona, autor książek o tematyce społeczno-politycznej. Wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego (Instytut Filozofii), prezes Ośrodka Myśli Politycznej w latach 1992-2005, obecnie poseł do Parlamentu Europejskiego. Autor m.in. książek Platona krytyka demokracji (1990), Spory o kapitalizm (1994), Tolerancja. Rzecz o surowym państwie, prawie natury, miłości i sumieniu (1997), Traktat o wolności (2007), Esej o duszy polskiej (2008, 2012), wyborów esejów i felietonów Bez gniewu i uprzedzenia (1989, Nagroda PEN Clubu), Nie lubię tolerancji (1993), Etyka absolutna i społeczeństwo otwarte (1994, Nagroda im. Andrzeja Kijowskiego), Frywolny Prometeusz (1995), O czasach chytrych i prawdach pozornych (1999), Raj przywrócony (2005), Podzwonne dla błazna (2006).