W dniu, w którym chciał wyjechać z Chin, Ai Weiwei został zatrzymany przez tajną policję. Podczas trzymiesięcznego pobytu w areszcie uświadomił sobie, jak niewiele wie o losach swojego ojca, Ai Qinga, niepokornego poety, uznanego w czasie rewolucji kulturalnej za wroga ludu. Tak zrodziła się książka będąca piękną, intymną opowieścią o dwóch artystach poszukujących wolności i ich relacjach z opresyjnym reżimem.Śledząc życie Ai Qinga, przenosimy się z Chin początku XX wieku do Paryża, gdzie w latach 1929-1932 zafascynował się surrealizmem i poezją Majakowskiego, a potem do Szanghaju, gdzie trafił do więzienia za lewicowe zaangażowanie. Obserwujemy jego pierwsze sukcesy literackie, życie w Wuhanie podczas oblężenia miasta przez japońskie wojsko, kontakty z Mao, udział w budowie komunistycznego państwa i wreszcie zsyłkę do kolonii karnej, do której trafił - z dziesięcioletnim wtedy synem - jako \"prawicowy reakcjonista\".Przyglądamy się także losom samego Ai Weiweia - dzieciństwu, które przeżył w biedzie w Małej Syberii, młodości w Pekinie w czasach politycznej odwilży i pierwszym artystycznym próbom, które nie zawsze spotykały się z aprobatą krytyki. Poznajemy źródła jego inspiracji i motywacje stojące za najbardziej znanymi dziełami, choćby takimi jak Ziarna słonecznika w Tate, projekt stadionu w Pekinie czy pracy odtwarzającej zdjęcie wyrzuconego na brzeg ciała małego Alana Kurdiego.W tekst książki wkomponowane są wiersze Ai Qinga w przekładzie Katarzyny Sarek oraz rysunki samego Ai Weiweia.
Autobiografia jednego z najważniejszych współczesnych artystów. A właściwie biografia podwójna, ponieważ Ai Weiwei opisuje także losy swojego ojca, urodzonego w 1910 roku wybitnego chińskiego poety, Ai Qinga, który na przełomie lat 20. i 30. studiował w Europie, a w czasach rewolucji kulturalnej w Chinach był szykanowany i trafił do obozu pracy. Ai Weiwei przeplata opowieści o sobie i swoim ojcu, pokazując równocześnie przeobrażenia chińskiego społeczeństwa, przemoc i opresyjność totalitarnego państwa. Opowiada o początkach swojej pracy artystycznej, mniej i bardziej znanych projektach, próbach obejścia cenzury i zaciskającej się pętli politycznej presji, więzieniu i emigracji. Czytając książkę, coraz lepiej rozumiemy źródła jego społecznego zaangażowania i motywacje stojące za słynnymi projektami (jak choćby dziełem Ziarna słonecznika w Tate, projektem stadionu w Pekinie czy pracą odtwarzającą zdjęcie wyrzuconego na brzeg ciała małego Alana Kurdiego). W tekst książki wkomponowane są wiersze Ai Qinga w przekładzie Katarzyny Sarek.