Vademecum Reikowicza - Tadeusz Piotr Szewczyk [KSIĄŻKA]

Spis treści:
Wstęp...... 9
Credo..... 11
Czym jest Reiki?..... 17
Nieco historii o Reiki..... 21
Duchowe zasady życia w Reiki..... 25
Już od dziś nie złość się..... 26
Już od dziś nie martw się..... 28
Szanuj swoich rodziców, nauczycieli i ludzi starszych..... 30
Uczciwie zarabiaj na życie..... 32
Bądź wdzięczny za wszystko, szanuj każde życie..... 34
Stopnie i inicjacje Reiki..... 37
Pierwszy stopień..... 37
Drugi stopień..... 41
Symbole Reiki..... 42
Zastosowanie symbolu trzeciego..... 45
Używanie symbolu pierwszego dla ochrony..... 47
Odpromieniowanie pomieszczeń (oczyszczanie) przy pomocy Reiki..... 47
Trzeci i czwarty stopień Reiki..... 48
Mechanizmy, które tworzą rzeczywistość..... 55
Poczucie winy..... 56
Stosunek podświadomości do nadświadomości i świadomości..... 57
Blokujące wydarzenia..... 58
Syndrom bycia ofiarą..... 60
Programujące przekonania..... 63
Wizje tworzące rzeczywistość..... 64
Program, z którym przychodzimy..... 66
Troistość świadomości duchowej..... 68
Refleksje końcowe..... 72
Energetyka dobrych i niedobrych uczynków..... 75
Sens choroby..... 81
Uzdrawianie wewnętrzne..... 91
Uzdrowienie sytuacji..... 99
Miłość i nienawiść..... 107
Strach i poczucie winy..... 113
Słowiańska kabała..... 123
Odwrócona fotografia..... 124
Zablokowany samochód..... 125
Ciekawe zbiegi okoliczności..... 126
Z ostatniej chwili..... 129
Trefne przedmioty..... 131
Przebaczenie..... 137
O wychowaniu dzieci..... 141
Błogosławienie pożywienia..... 145
Kreowanie dostatku, dobrych zdarzeń i zdrowia..... 147
Medytacja dostatku, dobrych zdarzeń i zdrowia..... 152
Refleksje końcowe ..... 156
System energetyczny człowieka..... 157
Czakramy i ich podstawowe funkcje..... 164
Kanały chińskie zwane meridianami..... 171
Refleksje końcowe..... 186
Wyrównywanie i oczyszczanie czakr..... 187
A - na sobie samym..... 187
B - Reiki skrócone "turystyczne"..... 191
C - wyrównywanie czakr podczas seansu pełnego..... 193
Oczyszczanie aury..... 195
Medytacja..... 197
Bibliografia..... 223

Fragment:
Istnieje troistość naszej duchowości, być może istnieje także troistość duszy. Współczesna psychologia dzieli naszą duchowość na nadświadomość, świadomość i podświadomość. Kahuni nazywają ją wyższym, średnim i niższym ja. Pisałem o tym w rozdziale "Credo", więc tutaj tylko dla przypomnienia i utrwalenia. Nasze świadome ja (świadomość, średnie ja) to nasze myślenie, przeżywanie, uczenie się, kontaktowanie się z innymi ludźmi, bieżąca aktywność rodzinna, zawodowa i społeczna, słowem bycie tu i teraz. Podświadomość (niższe ja) przechowuje nasze uczucia w postaci zakodowanych plików, nasze przekonania, w tym także poczucie winy, zwłaszcza z dzieciństwa, kiedy kształtuje się osobowość człowieka.

Poczucie winy
Wkodowane w dzieciństwie poczucie winy nie tylko może mieć wpływ na dorosłe życie. W rzeczywistości pokutuje przez całe życie, prowadząc niekiedy do schizofrenii. Wystarczą dwa pokolenia krytycznego stosunku do otoczenia i ludzi, przejawiającego się w ustawicznym krytykowaniu i potępianiu dziecka, aby skutecznie wkodować w psychikę i poupychać kodujące pliki poczucia winy do podświadomości, aby w efekcie działania bezwzględnego mechanizmu wina - kara, doprowadzić do monstrualnego rozrośnięcia się pakietu pretensji i żalu, co w konsekwencji doprowadzić może do schizofrenii. Dlaczego dwa pokolenia? Ponieważ powielamy wychowawcze wzorce wyniesione z rodzinnego domu. A zarzekanie się, że nie będę postępować tak jak mój ojciec albo nie będę taki jak ojciec, choćby to było czynione tylko w myślach, może dostarczyć do programującej przyszłość podświadomości przewrotny materiał z powodu pustego energetycznie słowa nie, które podświadomość ignoruje i pomija. Dla programującej podświadomości nasza wolna wola jest świętością, dlatego też analizowanie skutków nie może mieć miejsca. Nasza podświadomość, jak już wspomniałem, przechowuje nasze emocje w postaci zakodowanych plików, jest także bankiem pamięci, lecz co najważniejsze, jest odpowiedzialna za programowanie naszej przyszłości i tworzenie splotów zdarzeń, łączenie tych splotów ze splotami zdarzeń innych ludzi, ponieważ istnieje komunikacja pozawerbalna podświadomości wszystkich ludzi na wiele kilometrów. Na tyle kilometrów, na ile jest to potrzebne i sensowne, praktycznie rzecz biorąc nie ma tutaj ograniczeń. Dziś w dobie komputerów, w dobie komputerowych oprogramowań możemy sobie porównać i uzmysłowić, że Boski komputer, o wiele doskonalszy, jest także w każdym z nas, że nasza podświadomość ma do swojej dyspozycji taki programujący komputer i bezprzewodową komunikację myślową.

Stosunek podświadomości do nadświadomości i świadomości
Bardzo ważny jest stosunek, jaki ma programująca podświadomość do nadświadomości i świadomości, ponieważ tutaj spoczywa klucz do zrozumienia mechanizmu tworzenia zdarzeń. Ona jedna ma kontakt dwustronny i ze świadomością, i z nadświadomością. Nadświadomość (część duszy), która ma kontakt z Bogiem, świadomość przeszłości i przyszłości, kosmiczną wiedzę z poziomu aktualnego swojego ewolucyjnego rozwoju, jest dla podświadomości niekwestionowanym autorytetem i wszelkie sugestie na wydarzenia i sploty zdarzeń bez żadnego analizowania są wykonywane. Wydarzenia i sploty zdarzeń będą rzecz jasna miały charakter stopujący i korygujący odstępstwa od obranej drogi życia, której program znajduje się w nadświadomości. Słuchanie swojego wnętrza, swojej intuicji pozwoli na bezpieczne przejście przez życie, które może się stać od tej chwili cudownym byciem tu i teraz. Świadomość, która obdarowana została wolną wolą, jest dla podświadomości jakby ojcem i matką. Dlatego też podświadomość oczekuje od świadomości rodzicielskiej czułości i wie, że posiada ona wolną wolę, z której ma prawo korzystać i ta wolna wola jest dla niej świętością nienaruszalną, stąd też analizowanie naszych świadomych potrzeb nie może mieć miejsca i nie dokonuje się. Jeżeli tego potrzebujesz, to twoja wola, masz do tego prawo, a mnie nic do tego. Stąd wynikają paradoksy, że przychodzi do ludzi to, czego by nie chcieli i sobie nie życzyli. Wielu ludzi powiada, że przyszło do nich to, czego tak bardzo nie chcieli. Kiedy nieświadomi tych mechanizmów pozwolimy sobie na negatywne myślenie o czymś, czego się boimy, aby do nas nie przyszło, a nie damy wizji tego, czego tak naprawdę byśmy chcieli i oczekiwali, to dla programującej podświadomości negatywna wizja może być zrozumiana jako zapotrzebowanie. Popatrzmy na uporczywe, pełne obaw myślenie zakochanej dziewczyny, która przeżyła koszmar pijanego i awanturującego się ojca: Żeby się choć nie rozpił tak jak tatuś, żeby się nie rozpił tak jak tatuś... i tak bez końca. Z powodu pustego energetycznie słówka nie, które podświadomość nie bierze pod uwagę i pomija, to pod wpływem takiej afirmacji staje się jasne, że powinien się rozpić. Dla podświadomości zakochanego chłopaka jest to także obowiązujący materiał wyjściowy na tworzenie splotów zdarzeń i okazji do kieliszka. Można więc narzucić negatywny program innemu, Bogu ducha winnemu człowiekowi. Poprawne myślenie zakochanej dziewczyny, powinno wyglądać następująco: Chcę, by mój chłopak był trzeźwym, dobrym, kochającym człowiekiem, byśmy w przyszłości stworzyli idealny związek oparty na wzajemnym zrozumieniu i poszanowaniu swoich odrębności, i tak dalej w tym właśnie duchu, w duchu naszych oczekiwań, a nie obaw.