Vasily Petrenko: Symphony No. 2 [CD]

Vasily Petrenko (ur. 1976) jest jednym z najciekawszych dyrygentów młodej generacji. Od 2006 r. pełni funkcję głównego dyrygenta Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, a jego współpraca z tym zespołem zaowocowała niebywałą poprawą artystycznego poziomu orkiestry, a także jej finansowej sytuacji. Petrenko wraz z RLPO zadziwił publiczność i zyskał przychylność krytyki szczególnie w repertuarze mistrzów muzyki rosyjskiej. EMI Classics wydało niedawno nagranie III Symfonii Rachmaninowa pod batutą Petrenki. Posłuchaj!!! Niniejsza płyta zawiera nagrania II Symfonii Rachmaninowa oraz jego Dwóch Tańców z opery Alepo w wykonaniu Royal Liverpool Philharmonic Orchestra pod batutą Vasily'ego Petrenki. Rachmaninow nie zawsze postrzegany był jako utalentowany symfonik. Premiera jego I Symfonii (pod batutą Alexandra Głazunowa) okazała się kompletną porażką. Krytyka była tak miażdżąca, że doprowadziła młodego twórcę do głębokiej depresji. Nawet po sukcesie jego Koncertu Fortepianowego Nr 2 (którą zdobył Nagrodę Glinki i 500 rubli w 1904 r.), Rachmaninow wciąż nie wierzył w swój talent. Był bardzo krytyczny wobec pierwszych szkiców swojej II Symfonii. Dzieło ukończył po wielu miesiącach żmudnej pracy i poprawek. Sam poprowadził prawykonanie w St Petersburgu (8 lutego 1908 r.) odnosząc niebywały sukces. II Symfonia przyniosła mu także kilka miesięcy później kolejną w jego dorobku Nagrodę Glinki. Pozwoliło to Rachmaninowowi odzyskać wiarę w swoje twórcze możliwości. II Symfonia prezentuje już ukształtowany styl Rachmaninowa i jego wspaniały talent melodyczny (szczególnie wyrazisty w wolnych fragmentach symfonii), a także bogatą, barwną instrumentację oraz pewność w operowaniu wielką formą. Dzieło zadedykowane jest Sergei'owi Taneyev'ovi - rosyjskiemu kompozytorowi, nauczycielowi, teoretykowi i uczniowi Piotra Czajkowskiego. Aleko (tytułowy bohater opery) jest postacią tragiczną i outsiderem. Jego ukochana - Zemfira - porzuca go dla młodszego mężczyzny w wierszu Puszkina Cyganie. Historia nieszczęśliwego Aleko została zaadaptowana przez Vladimira Niemirowidza-Danczenko na potrzeby jednoaktowej opery, która miała być zadaniem dyplomowym Rachmaninowa i jego kolegów, studentów w Konserwatorium w Moskwie w 1892 r/ Swoją operą Rachmaninowa nie tylko zdobył Złoty Medal Konserwatorium - rzadki zaszczyt - ale także zyskał przychylność Czajkowskiego, który usłyszał dzieło podczas prawykonania w kwietniu 1893 r. i był tą kompozycją oczarowany. Dwa Tańce, które w operze stanowiły divertimenta poprzedzające zawiązanie głównych wątków akcji scenicznej, szybko zyskały sobie przychylność publiczności i weszły do repertuaru koncertowego jako autonomiczne kompozycje. Pierwszy taniec, należy do kobiet. Cygańskie dziewczęta tańczą do powolnej, uwodzicielskiej, śpiewnej muzyki. Rachmaninow powierza główny temat klarnetowi w jego niskim rejestrze definiując charakter egzotycznie brzmiącego tańca, wzbogaconego solowymi partiami dętych drewnianych. Taniec Mężczyzn przynosi żywiołowy kontrast - groteskowe ukradkowe pomruki kontrabasów i fagotów zderzają się z szesnastkowymi motywami typowymi dla cygańskich skrzypiec. Vasily Petrenko buduje wraz z prowadzoną przez siebie orkiestrą coraz silniejszą pozycję. Jego poprzednia płyta - wspomniane już wydanie EMI Classics - zyskała przychylność krytyki.