Voltaire. Finansista - Leon Koźmiński [KSIĄŻKA]

Pierwsza polska edycja monografii Voltaire finansista autorstwa wybitnego ekonomisty, profesora Leona Koźmińskiego (1904-1993). Praca ta została pierwotnie wydana w 1929 roku w języku francuskim i była rozprawą doktorską, za ktĂłrą Autor - jako pierwszy Polak w historii - otrzymał z wyrĂłżnieniem doktorat des lettres na paryskiej Sorbonie. Praca powstała w wyniku kilkuletnich dogłębnych badań obejmujących nie tylko gigantyczną korespondencję Voltaire'a, ale także materiały prasowe i dokumenty publiczne z epoki, w tym publikacje ekonomiczne, na ktĂłre powoływał się Voltaire.

ze wstępu profesora Andrzeja K. Koźmińskiego

ZarĂłwno wspĂłłcześni Voltaire'owi, jak i potomni podzielili się, jeśli chodzi o opinie na temat motywacji, jakie przyświecały pisarzowi w usilnym oraz niezwykle skutecznym zdobywaniu i pomnażaniu majątku. Monografia Leona Koźmińskiego, ktĂłrą oddajemy do rąk czytelnika, przytacza niektĂłre z tych opinii, choć jej celem nie była gruntowna analiza tej właśnie kwestii. Autor zgadza się z tymi, ktĂłrzy podkreślali, że pieniądze stanowiły dla Voltaire'a zawsze środek, narzędzie, a nie, jak to często bywa, cel sam w sobie.

z przedmowy profesora Tadeusza Cegielskiego

W Aneksie do książki zamieszczono skan pracy dyplomowej Leona Koźmińskiego, poświęconej działalności osiemnastowiecznego arystokraty-bankiera Antoniego Prota Potockiego.

"O Wernerze Sombarcie, budzącym w europejskiej nauce ogromne emocje historyku gospodarczym i współtwórcy socjologii historycznej, przyjacielu i jednocześnie krytyku Maxa Webera, nauki społeczne od niemal stulecia nie mają zbyt wiele do powiedzenia. Jego błyskotliwą krytykę teorii wartości Marksa solidarnie zignorowali zarówno marksiści, jak i neoklasycy. Opus magnum Sombarta, Der moderne Kapitalismus, dobrze znane polskim badaczom początków XX wieku, od czasu międzywojnia nie było przedmiotem pogłębionej naukowej refleksji (do wyjątków należały prace Fernanda Braudela). Mowa zaś o dziele, w którym Sombart jawi się jako twórca takich pojęć, jak duch kapitalizmu i schyłkowy kapitalizm. Zapamiętano go natomiast jako autora wielokrotnie wznawianej, budzącej skrajnie odmienne oceny monografii Żydzi i życie gospodarcze. Inaczej niż w przypadku Martina Heideggera, nigdy też nie został mu zapomniany flirt z narodowymi socjalistami Hitlera (w przeciwieństwie do filozofa nie wstąpił do NSDAP). O tych i innych związanych z postacią Wernera Sombarta problemach traktuje ta książka.